Özlem Akbaş
@ilunga_ilunga
Emekli
Lisans
9 Kasım
2969 okur puanı
Aralık 2015 tarihinde katıldı
Reklam
Özlem Akbaş
, 2026 okuma hedefini ekledi.2026 OKUMA HEDEFİ
8/150 kitap - %5 tamamlandı
8 kitap okudu
150 kitap
1.316 sayfa
0 inceleme
0 alıntı
Her gün 1 kitap okumalı.
Julián Fuks, Direniş kitabıyla, Jabuti Yılın Kitabı Ödülü (2016)José Saramago Edebiyat Ödülü (2017) ve Anna Seghers Ödülü'nü (2018) kazanmış.
Sebastián, abisinin isteği üzerine ona ithafen bir kitap yazmak ister.
Abisi evlatlıktır.
Cunta karşıtı olan anne ve baba farklı fraksiyonlarda devrimci mücadelenin içinde yer almış, sonunda Arjantin'i terk etmek zorunda kalmışlardır.
Sebastián, Arjantin sokaklarında, aile tarihinin, Arjantin'in karanlık günlerinin izini sürerken, yazacağı hikâyenin peşindedir.
Kaybedilen çocuklarının, evlatlık verilen torunlarının akıbetini öğrenmek isteyen Arjantinli annelerin ortak acısı, yurtsuzluğun sızısı içimi acıtsa da yine anlatımını çok kopuk bulduğum bir kitap oldu Direniş.
Azareen Van der Vilet Oloomi, PEN/Faulkner Ödülü kazanmış bir yazar.
Arezu'nun annesi İranlı, babası İngilizdir Anne ve baba ayrılmıştır.
Arezu, annesi ve kardeşi Amerika'da yaşamaktadır.
On yedi yaşındaki Arezu, yaz tatili geçirmek için babasının İspanya'daki evine gider.Ancak babası orada değildir, Arezu'yu şimdiki eşinin yeğeni Ömer'e emanet etmiştir.
Ömer'le tüm yaşamını etkileyecek şiddet dolu bir yakınlaşma yaşar.
Yıllar sonra (20 yıl) babasının kendisine hediye ettiği İspanya'daki bu eve geçmişiyle hesaplaşmak için arkadaşı Ellie'yi de alarak gelir.
Arezu ve Ömer arasındaki ilişkinin dinamiğini anladığımı düşünüyorum.
Yaşarken aşk olarak hissediyordu. Ancak yetişkinliğe geçtiğinde bunu taciz olarak görmeye başlıyor.Ya da görmek istiyor Arezu.
Yaşadığı şeyi her şeye rağmen aşk olarak görmeye devam ettiğini de düşünüyorum.
Pınar Kür'ün ilk gençliğimde çok severek okuduğum, Bitmeyen Aşk kitabını anımsattı bana.
Filistin, İsrail göndermeleri çok ama çok yüzeyseldi.Lgbt teması gerekli miydi diye de düşündüm.
Bir de şu tarot sahnesinden nefret ettim.Arkadaşı, Arezu hakkında her şeyi biliyor zaten.Neden böyle bir şeye gerek duymuş yazar, anlamadım.
Kardeşinin gördüğü şiddet sonrası, ailenin Farsça konuşmaktan sakınması etkileyiciydi.
Çok tekrarlara düşmüştü anlatım.Açıkçası kelimelerin bu kadar tasarrufsuz kullanımını sevmiyorum.Aynı duyguyu evirip çevirmiş yeni bir cümle ile tekrar verme çabasına girişmiş yazar.
Kahramanın saplanıp kaldığı ruh halini vurgulamış da diyemiyorum.
Çok iyi bir konuyu anlatıma ve mesaj kaygısına kurban etmiş bence.
