Özlem Akbaş
@ilunga_ilunga
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ahmet Hamdi Tanpınar’ın “ Edebiyat-ı Cedide’nin teklifleri kadar protestolarıyla da devrini veren beyannamesi” ve “nesli namına konuşan ilk eser” olarak nitelendirdiği “Mai ve Siyah”ın Andre’ Theuriet’nin Le Bleu et Noir adlı şiir kitabından hareketle yazıldığı düşünülmüş.Mai ve Siyah’ta Fransız edebiyatından izler aranırken düşünülmüş demek daha doğru olur sanırım.
Yaşamın iniş ve çıkışlarının, gerçek ile hayallerin, mavi ve siyah ile sembolize edildiği kitapta, mavi ve siyah arasındaki geçişlerin sürekliliği de vurgulanır.
Bir süredir Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları’nın Türk edebiyatı klasikleri serisini okuyorum.Halit Ziya Uşaklıgil’in Mai ve Siyah’ına kadar amacım, Türk edebiyatındaki gelişmeleri gözlemlemekti.Halit Ziya Uşaklıgil sıyrılıverdi, okuduklarımın içinden.Halit Ziya Uşaklıgil okumaları yapmak gerek dedim.
Damızlık Kızın Öyküsü’nü ilk kez 1992 yılında okumuş ve çok etkilenmiştim.Etrafımdaki herkese de tavsiye ettim.Uzunca bir zaman bulunamadı, bulunsa da çok yüksek fiyatlardan satıldı.
Neyse ki yeni baskısı yapıldı Doğan Kitap’tan.
Margaret Atwood külliyatına dalmışken, Damızlık Kızın Öyküsü’nü bir kez daha okuyayım, dedim. Kedi Gözü ve Adem’den Önceki Yaşam’ı da tekrar okuyacağım.
Üzülerek söylüyorum ki Damızlık Kızın Öyküsü ilk okumamdaki etkiyi yaratmadı bende.28 yıl önceki ben, şimdiki ben değilim elbette.Margaret Atwood sevgim devam etse de...
Puan vermedi·256 syf.··
Beğendi
·2020 15. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 26 Ocak 2020 16:48
Dünyamızda felsefenin filozoflara, toplumbilimin toplumbilimcilere ve ölümün de ölülere bırakılması gerektiği yolunda çok yaygın bir görüş vardır.Sanırım bu, zamanımızın büyük sapkınlıklarından -ve tiranlıklarından-biridir.Genel ilgi konusu olan meselelerde ( yaşamın anlamı, iyi toplumun doğası, insanlık durumunun sınırları gibi) yalnızca uzmanın - ve yalnızca kendi konusunda- görüşlere sahip olma hakkı olduğu görüşünü tümüyle reddediyorum.”
syf 8
John Fowles, Aristos adlı kurgu dışı kitabında, yaşam üzerine tuttuğu notları bir araya getirirken, M.Ö 5. yüzyılda yaşamış Herakleitos’un notlarından esinlenmiş.
İdeal insan özgürlüğünü tanımlamaya çalışan Fowles, romancı olarak yaftalanmasına da karşı çıkmış.
Kitabın sonunda, Herakleitos’un günümüze ulaşan notları yer almakta.
