İlayda Şeker
@ilyadaseker
Ben bunu bilirim, ben kimsesizliğin hudutsuz açık denizlerinde âvare yüzmesini bilirim, ben umman dalgaların başımın üstünde kudurarak haykırdıkları geceler sabahlara kadar nefesim kesik, göğüsüm tıkalı, gözlerim kapalı durmasını bilirim.
Fakat neyi aldatabilirdim, kime anlatabilirdim? İnsan neyi anlatabilir? İnsan insana, insanlara hangi derdini anlatabilir? Yıldızlar birbiriyle konuşabilir, insan insanla konuşamaz.
Bununla beraber mesuttum. Bütün bu şeylerin yokluğuna karşılık hayatı ve sokağı kazanmıştım. Mevsimler, insanlar, hayvanlar; eşya en munis, en değişik yüzleriyle benimdi.
En büyük sorun da bu değil mi, babacığım? Dünyanın bir yarısının, öbür yarısının zevk aldığı şeyleri anlayamaması.
