E.
@ilyi
eve bir türlü varamadım.
Osmanlı'nın son refah dönemlerinde Türk;
Türk, etrafındakilere medeniyeti takdir edenlerden biri olduğunu ispat etmek için hanesini şapkalı mimara inşa ettirir. Nabzını şapkalıya uzatır. Parasını ecnebi bankalara yatırır. Alışverişini hep din ve milliyeti dışındaki ticarethaneler ile yapar. Türk, asırlardan beri kanını, etrafını saran hasımlarına emdirdi. Gafletle sülük tutundu. Nihayet bünyesi zayıf, vücudu hasta düşerek ölüm döşeğine uzandı. Onu tedaviye uğraşır görünenlerin sonunda birer cellat olduklarını anladığı gün reçeteleri yırtmaya, ilaçları dökmeye kalktı ama iş işten geçmişti.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Dinler hafifleyip mezhepler genişleyerek çürüyen gelenekler sapır sapır döküldükçe karı kocalık esasları kalmıyor. Devletlerin temeli gibi aile kurumu bozuluyor, kocanın karıya, babanın evlada eski samimiyetleri değişiyor, dünyada bütün yakınlıklar başka renklere giriyor, herkes birbirine yabancılaşıyor, âlemi egoizm boğuyor. İnsanlık arasında sevgi, kardeşlik azalıyor.
Uzun bir vefaya kalbimizin verdiği karşılık, daima nankörlük ve acı bir vefasızlıktır.
Birçok şeyler var ki manalarındaki eski şiddeti, kuvveti kaybettiler.
Çok adam elleri böğründe bir memuriyet arıyor. Memuriyettekiler aylıksızlıktan sonsuza dek oruca devam etmekle beraber, başka işler bulmak için dolaşıyorlar. Herkes bir lokma ekmeğin peşinde. Evvelden para aslanın ağzında idi. Şimdi nerede olduğu malum değil. Galiba akıllı aslanlar vaktiyle onu yuttular. Vücutlarının en derinlerine indirdiler. Sindirim bozukluğu çekecekler sandık amma boş lakırdı, bir şey olmuyorlar.