bu kitabın bana öğrettiği tek şey içimde bulunan saf
Haruki Murakami sevgisini yok edip yerini tüm varoluşumu ele geçiren bir nefretle doldurması oldu. 101 gün önce sakin bir günde başlamaya karar verdiğim
Beyaz Zambaklar Ülkesi bana irademi yönetme konusunda daha fazla yardımcı olmuştu. Kötü bir kitap demek haddime değil ama o kadar akademik bir kitap ki, cidden irade terbiyesi konusunda gerçek sıkıntılar yaşayan birinin bu kitabı bitirebileceğine -özellikle gençse- çok ihtimal vermiyorum.
Bir kitabı okumaya başlarken yaşadığım en büyük yanılgı: Popüler olduğu veya önemli bir edebi eser olduğu için o kitabı seveceğimi sanmak.
Kitapta dört ana karakter bulunuyor. Bunlardan ilki
Ben de Türkiye İş Bankası Kültür Yayınları'ndan okuyorum bahsettiğiniz beyitler aynı şekilde çevrilmiş. Eleştirinize katılıyorum aynı hususlara takıldım. Elinize sağlık.