E.
@ilyi
eve bir türlü varamadım.
Şu anda okuduğu kitap
Umutsuzluk nezle gibi bir hastalık. Sanırım ben de bu hastalığa kapılmıştım.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"Ben sizi her halinizle bir dost olarak seviyorum. Bu dalgalanmalarınızı da, sinirli ve isyankâr halinizi de, mutlu olduğunuz anları da, sessizliğinizi de. Hepsini seviyorum. Birini sevmek böyle bir şeydir. Her şeyiyle seversin. Sizi de biri böyle sevecek, inanın bana."
Kadın ve erkek iki ayrı cins olarak adlandırılmadan önce, küre biçiminde varlıklarmış. Öylesine zeki, becerikli ve yaşam dolularmış ki, tanrılar kendilerini bu mükemmel uyum karşısında tehdit altında hissetmiş. Zeus küreyi ortadan ikiye bölmüş ve insanlığın baştaki bütünlüğü kaybolmuş. Bu noktadan sonra ortaya çıkan kadın ve erkek arasında iki farklı anatomi, iki farklı düşünce yapısı belirivermiş. Yeniden bütünleşmeye çalıştıkça tüm enerjilerini tüketmişler ve sonunda tanrılar için bir tehlike olmaktan çıkmışlar.
Başka birine inanmanın zor olacağını düşünürken bir de baktım ki kendime olan inancımı yitirmişim. En büyük pişmanlığım, yanlış insanlara iyi davranmış olmamdır.
Neler hissediyor olabileceğimin farkında bile değil. Beni bildiğin unuttu. Kanlı canlı insan unutulur mu? Unutuluyormuş işte.