Nusret İmaç
@imacc
Şu anda okuduğu kitaplar
Bugün yine sadece söylüyoruz: C’était la guerre... ne savaştı, diyoruz. Artı bundan
fazla bir şey söylemiyoruz bugün, çünkü savaşm bir tek saniyesini, yalnızca bir tek saniyesini dile getirecek sözcükler yoktur elimizde ve sadece diyoruz ki: Doğru, gerçekten öyleydi. Çünkü başka her şey savaş karşısında bir gevezeliktir sadece, çünkü hiçbir sözcük, hiçbir şiir ve hiçbir vezin yoktur onun için ve ona dayanacak, onun zincifre kırmızısı kükreyişinden dağılıp dökülmeyecek hiçbir şiir ve hiçbir oyun ve hiçbir pskolojik roman yoktur.
Çok baş dağıtmışlardı. Ve hep de hiç tanımadıkları insanların başı.
Onlara kötülük yapmamış insanların ve dillerini bile bilmedikleri insanların. Ama biri bulmuştu işte dakikada altmıştan çok atış yapan tüfeği. Ve biri de ateş etmelerini buyurmuştu.
Birkaç gram beyin işlevini yerine getirmedi mi, iki gram omurilik isyan bayrağını çekti mi, bizler eli ayağı tutmaz insanlara dönüşür, bunayıp kaskatı kesilir, sefilleşiriz. Oysa gülüyoruz.
Gülüyoruz. Oysa ölümümüz başından beri tasarlanmış.
Gülüyoruz. Oysa çürüyüp kokuşmamız kaçınılmaz.
Gülüyoruz. Oysa çökmeden önce ayaktayız.
Bu akşam. Yarın değil öbür gün.
Dokuz bin yıl sonra. Daima.
Çok, pek çok ölü. Ve yeri yurdu yok hiçbirinin. Bütün kalpler dolu çünkü. Ağzına kadar dolu. Oysa yalnızca kalplerde kalabilir ölüler, bu kesin. Ama pek çok ölü var ve bilmiyorlar nereye gideceklerini.