Just Imagine
@imagination4
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Öncelikle okuduğum ilk Zweig kitabı değil, kesinlikle son da olmayacak. Yazarın psikolojik analizleri, her kitabına yansıyan dönemin koşulları ve kısa ama öz, akıcı dili kendisini devamlı okutmak için etkenler. Kitaba başlamadan önce yorumları okuduğum için satranç oyunu üzerinden hayatla alakalı stratejik şeyler anlatılacak gibi bir izlenim edinmiştim nedensizce. Okuyunca öyle olmadığını, aslında kitabın bir oyundan çok daha fazlası olduğunu ve insanın en çaresiz zamanında dahi hayal gücünün sınırlarını nasıl zorladığını anladım. Hatta aslında bu gücü ortaya çıkaran şeyin çaresizlik olduğunu gördüm. Bu ve bunun gibi pek çok şey kısacık sayfalara sığdırılmış. Kısa zamanda bitecek, ama bitince çok şey çıkaracağınız mutlaka okunması gereken bir kitap.
Fakat sonuçta düşüncelerin de, ne kadar herhangi bir özden yoksunmuş gibi görünürlerse görünsünler, bir destek noktasına ihtiyaçları vardır, aksi takdirde dönmeye ve anlamsız bir biçimde kendi etraflarında çember çizmeye başlarlar; onlar da hiçliğe dayanamazlar.
Kitabı yarım bıraktığım için çok üzgünüm, Mustafa Kemal Atatürk'ün okullarda okutulmasını emretmesi de bu kadar az sayfa sayısına sahip olmasına rağmen okuyamamam da buna etken. Sanırım doğru zaman değildi çünkü kitaptan ders alacak noktalar çok fakat olay örgüsü gibi bir şey aradığımdan beni bir türlü içine çekemedi. Bu sebeple yarıdan fazlasını okumama rağmen bıraktım başka bir zamanda tekrardan en baştan okumayı düşünüyorum.
