Öncelikle okuduğum ilk Zweig kitabı değil, kesinlikle son da olmayacak. Yazarın psikolojik analizleri, her kitabına yansıyan dönemin koşulları ve kısa ama öz, akıcı dili kendisini devamlı okutmak için etkenler. Kitaba başlamadan önce yorumları okuduğum için satranç oyunu üzerinden hayatla alakalı stratejik şeyler anlatılacak gibi bir izlenim edinmiştim nedensizce. Okuyunca öyle olmadığını, aslında kitabın bir oyundan çok daha fazlası olduğunu ve insanın en çaresiz zamanında dahi hayal gücünün sınırlarını nasıl zorladığını anladım. Hatta aslında bu gücü ortaya çıkaran şeyin çaresizlik olduğunu gördüm. Bu ve bunun gibi pek çok şey kısacık sayfalara sığdırılmış. Kısa zamanda bitecek, ama bitince çok şey çıkaracağınız mutlaka okunması gereken bir kitap.