Neden bir de rüya görürüz? Her şey olup bittikten sonra neden bir de rüya görürüz? Karmaşanın, keşmekeşin, hayatın yorucu zenginliğinin içinde eksik kalan nedir ki, uykunun kuytusunda ille de tamamlanması gerekir?
Tuhaf ve üzücü olan, ama insanların tüm yazgısından daha tuhaf ve üzücü denemeyecek bir şey vardı ki, o da en derin gerçeklik duygusuyla ve hiç ödün vermeyen saf bir konsantrasyon gücüyle çalışabilen bu kendine hakim sanatçının, atölyesinde kapris denen, güvensizlik denen hiçbir şeyin barınamadığı bu kişinin, yaşamında amatör biri, mutluluğu arama çabaları boşa çıkan biri olmasıydı. Üstesinden gelemediği hiçbir resim olmayan bu insan, başarısızlık dolu sayısız günler ve yılların, başarısız kalmış sevi ve yaşam çabalarının bunaltıcı yükü altında kıvranıp duruyordu.