esen yc
@imesen
English Language & Literature
6 okur puanı
Ocak 2025 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Anti- kahraman MeursaultEdebiyat
Puan vermedi
Anti- kahraman olumlu tip değildir. Hastalıklıdır ve ahlaki değeri temsil etmez. Kötü, yanlış değerler, çıkarcı tipler anti kahramandır. Onlar sadece felsefi ve psikolojik bir derinlik kazanmışlardır. Camus ve Sartre’la anti kahramanlar, bilinç, felsefi birikim ve protest tavırla donanmış olarak varoluş sıkıntıları içinde hem modernizmle hem de burjuvaziyle çatışarak yeni bir karakter olarak ortaya çıkarlar.
Albert Camus’nün Yabancı’sındaki Meursault, tipik bir anti kahramandır. Hiç bir şey üzerinde düşünmez, önemsemez. Tanrıymış, ölümmüş, gelecekmiş, evlilikmiş hatta CİNAYET! işlediği cinayetten kendisini yargılamalarını bile anlamaz. Annesinin ölümü karşısındaki soğukkanlılığını çevresinin vurdumduymazlık olarak algılamasını da anlamaz.
Şüphesiz, anti kahramanlar, kahramanlar gibi olmasa da bir şekilde okurla bir sempati ilişkisi kurar.
Peki yazar genel kabule uymayan anti kahramanı okura sempatik gelecek şekilde nasıl çizer?
“Yabancı” romanındaki kahraman, anti kahraman olmasına rağmen böylesine sevilmesinin ve klasik olmasının arkasında döneminin, çağının iyi bir ifadesi olmasının yanında evrensel ve her dönemde geçerli insani duyguları anlatması yatar.
Dünya oyununda anti kahraman, tutunamayan, dışarıda bırakılmış, oyunun dışında kalmış bir figürdür. Ama yazar, bu figürü ile oyunu, düzeni, düzenin yanlışlıklarını ortaya serer. Hep olduğu gibi “kahraman” üzerinden değil tam tersine “kurban” üzerinden…
Reklam
Fair is foul and fouls is fair…Alıntı
“Fair is foul and fouls is fair: Hover through the fog and filthy air.” (Macbeth, Act I- Scene I, 12-13)
“İyi demek kötü demek, kötü demek iyi demek. Sisli puslu havalarda kanatlanıp uçmak gerek”
Macbeth'in ne kadar harika bir açılışı var!
Bildiğimiz gibi bu, açılış sahnesinde Üç Cadı tarafından söylenen ünlü bir alıntıdır. Gök gürültüsü, karanlık ve aydınlık imgeleriyle İskoç havasından bahsederken, oyundan ne beklediğimizi birkaç kısa satırda gösterir ve kötülük iyiye, iyilik kötülüğe dönüşür.
Bu cümle hem fiziksel hem de ahlaki dünya için geçerlidir. Üç cadı her şeyi altüst eder ve insan ruhlarını kemirerek her türlü kötülüğe bulaşır. Macbeth, sonunda ruhu ele geçirilip yok edildiği için bu kötülüğün kurbanıdır. En derin arzularımıza kapıyı açmak bize mi kalmış yoksa insanların aynı anda hem iyi hem de kötü tarafları mı var? Bazıları, Macbeth'in Duncan'ı öldürmesi konusunda ısrar ettiği için Lady Macbeth'in suçlu olduğunu söylüyor. Ancak, Macbeth'in istediği şey güç ve kontroldür. Bu yüzden Shakespeare birkaç açıdan çok sorunlu karakterler yaratır. Bu oyundan insanlığı ayrıntılı olarak tanıyabiliriz. Daha önce okuduysanız, Macbeth hakkında ne düşünüyorsunuz? O bir kurban mı değil mi?