Nora kedi dostu için acılı ve yaslı olması gerektiğini biliyordu -öyleydi de- ama içindeki başka bir duygu daha olduğunu fark etti. Voltaire'in o dingin ve huzurlu -acıdan tamamen yoksun- haline bakarken, karanlıkta belirmeye başlayan ve kaçışı olmayan başka bir his daha vardı içinde.
Kıskançlık.
"Ama kendini yalnız hissediyordu. Nora yalnızlığın, temelinde anlamsızlık yatan bir evrende insan olarak var olmanın ayrılmaz bir parçası olduğunu bilecek kadar varoluşçu felsefeye hakimdi..."