ben dayanagi olmayan bir filiz gibi buyumustum; arsiz dallar da topragin yukarisinda oraya buraya uzaniyordu. her seyde noksanligimi hissediyor, hedefimi bulamiyordum.
bedenimi, aklimi yormali, o kadar yormaliydim ki hatirlamaya, hissetmeye, dusunmeye mecalim kalmamaliydi. boylece kurtulurdum belki bu issizliktan, bu soguktan, bu acimasiz bosluktan.