Binaenaleyh anladım ki, bir düşünceyi anlamadan, özünü kavramadan ve künhüne vâkıf olmadan reddetmek karanlığa taş atmak gibidir ve hedefi vurma imkanı yoktur.
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
Kelâm ilmini bitirdikten sonra felsefe ilmine başladım. Gerçekten anladım ki bir ilme hakkıyla vakıf olmayan bir kimse, o ilimdeki bozukluğu, o ilmin saçtığı fesat tohumlarını anlayamaz. O derece vakıf olmalı ki, o ilmin en âliminin ilmine eşit olup mütaala ve tahkikat neticesinde onun derecesini geçmeli, onun bilgi sahibi olmadığı derinliklere dalabilmeli. İşte o zaman o ilmin bozuk olduğu iddeasının bir hak olduğu meydana çıkar.
Hiçbir İslâm âliminin çaba ve gayretini bu maksat için sarf etmiş, teksif etmiş olduğunu görmedim.
Bil ki, bütün kötü huylar ancak ilim ve amel ilâcıyla tedavi edilir. Her hastalığın ilâcı, onu meydana getiren sebebin aksini yapmaktır.
Kalbine bir müslümana karşı kötü düşünceler gelirse hemen onunla ilgilen ve ona hayır dua et. Bu davranışın şeytanı öfkelendirir ve kötü düşünceyi senden defeder. Duayla meşgul olduğun ve onunla ilgilendiğin için kötü şeyler aklına gelmez.
Şeytan bazan insanın kalbine, en küçük bir hile ile kötü düşünceleri yerleştirir ve ona şu şekilde vesvese verir: " Senin falan hakkındaki düşüncen doğrudur. Sen bu sonuca tahminle değil, keskin zeka, güzel anlayış ve aklınla ulaştın. Mümin, Allah c.c. nuruyla bakar. O kimse, senin düşündüğün gibidir."
Halbuki bu kimse meseleye nurla değil, şeytanın aldatması ve zulmetiyle bakmıştır.