Acısıyla o kadar bütünleşmişti ki bu acı onda bir alışkanlık hâlini almıştı. Ruhunu ve aklını bedenine bağlayan zincirlerin çözülmesini büyük bir zevkle izliyordu, ki bu ona ocaktan çıkan bir ateşin gökyüzüne kavuşmak için süzülmesi gibi geliyordu.
Sayfa 17
Bunu daha önce binlerce kez kanıtlamış olması hiçbir anlam taşımıyordu. Şimdi bir kez daha yapacaktı. Her seferi kendi başına ayrı bir olaydı ve bunu yaparken geçmişi aklına bile getirmezdi.
Sayfa 66
Bunu yüksek sesle söylememişti; çünkü iyi şeyler yüksek sesle söylenirse olmayıverirdi.
Feth el Mûsılî; "Yeme ve içmeden men edilen hasta, ölüme terkedilmiş değil midir?" deyince çevresindekiler: "Elbette öyledir" dediler. O da devamla: "İşte kalpte böyledir. Eğer kalp, hikmetten ve ilimden üç gün menedilirse, ölü verir."
İlim adamları üç çeşittirler:
a- Hem kendilerini hem başkalarını felakete ve helake sürüklerler. Bunlar açıkca dünyalık peşinde olanlar ve halkı dünyalığa özendirenlerdir. Dünyaya tüm varlıklarını adayanlardır.
b- Hem kendilerini mutlu eden ve beraberlerinde başkalarını da mutlu kılan kimseler/ilim sahipleri. Bu özellikteki ilim adamları halkı açıkta ve gizlide hep Allah'a davet eden kimselerdir.
c- Kendisini tehlikeye atan ve ve fakat başkalarını kurtaran/ıslah edenlerdir. Bu tip ilim sahipleriyse görünürde halkı Allah'a ve ahirete yönelmeye davet ederler. Fakat asıl amaçları ise içlerinde gizli tuttukları halkın beğenisini kazanmak, bir yer edinmektir.
Sayfa 294