Haklı veya haksız diye düşünemeyeceğiniz herkesin yaralı olduğunu okuduğunuz bir kitap. Ben olsam ne yapardım? demek bile istemeyeceğiniz olaylar oluyor, soruyu soranların ise kafası allak bullak şahsen benim öyle olmuştu. Kızardım, öfkelenirdim belki affetmezdim bile diyorsun aması çıkıyor, ama öyle yaptı diyorsun yine bir aması çıkıyor işin içinden çıkılamıyor ve bu şekilde de haklı haksız aramadan affetmeyi öğreniyoruz, bu aslında zordur ya özür bekleriz ya özür dileriz peki ya haklı haksız yoksa?
Kitapta ebeveyn olmanın ağırlığını hissediyorsunuz resmen.
Kitabın duygusal bir kitap olduğunu biliyordum kendimi biraz hazırlamıştım ama hep mi bir kasvetli olur hep mi bir acı olur bir kitapta, açıkçası kalbim çok yoruldu kitabı okurken, yıprandım resmen. Hassas kalpli insanlar için aşırı yorucu bir kitap. Kitapta tek sıkıntım hatta tek ve en büyük sıkıntım araya fazla sözlerin girmesi oldu tam heyecandan diğer sayfaya atlıyorum anlamlı sözler var açıkçası heyecandan atladığım çok sayfa oldu öyle, hele ki sonlara doğru hiç okumadım desem yeridir. Sözler çok güzel onlara asla lafım yok sadece çok fazlaydı benim açımdan. Çok güzel alıntılar, dersler çıkıyor o kısımlardan da ama işte heyecanım daha ağır basıyor. Normalde salya sümük ağlayarak okuyacağım kitapta sadece sonuna ağladım kendimi hazırladığım gibi olmaması çok hoşuma gitti aslında sonuna bayıldım. Tam böyle duygusal bir ortam oluyor gözlerim doldu derken karakterler edebî bir şekilde konuşmaya başlayınca galiba gerçekliği gidiyor bende tâbi bu durumdan etkilenmeyen baya ağlar. İç tasarımına bayıldım her bölüm için yazan şarkılara kalbimi bıraktım çok hoş bir detay olmuş. Bu arada dikkat edenler için kitapta cinsellik yoktu. Sabrı olan okusun derim şimdiden herkese iyi okumalar.