infitar
@infitar
“Okurken kendime rastlıyorum.”
Reklam
İki kelebek, birbirinin çevresinde vals eder gibi dönerek, ağaç gövdeleri arasında dolaşıyordu. Otların arasından kuvvetli bir koku ve sürekli bir vızıltı geliyordu.
Oblomov tabiatın bu gayretli hayatına bakarak, incecik seslere kulak vererek düşünüyordu: ‘’Neler oluyor şu tabiatta! Ama dışarıdan her şey ne kadar sakin, ne kadar rahat görünüyor!..’’
"Garip şey, içimde artık üzüntü yok; bayağı mutluyum... Neden böyleyim?
Reklam