Aytaç Zehir
@innocent__
Yazar, Tercüman, Çevirmen, İngilizce Öğretmeni, YDS-YKS Dil, Balık Burcu, Amatör Fotoğrafçı, Pasör-Libero, Hasta Galatasaraylı...
Not for nothing had he first seen the light of day in a lonely lair and
fought his first fights with the ptarmigan, the weasel, and the lynx. And
not for nothing had his puppyhood been made bitter by the persecution of
Lip-lip and the whole puppy pack. It might have been otherwise, and he
would then have been otherwise. Had Lip-lip not existed, he would have
passed his puppyhood with the other puppies and grown up more doglike and
with more liking for dogs. Had Grey Beaver possessed the plummet of
affection and love, he might have sounded the deeps of White Fang's
nature and brought up to the surface all manner of kindly qualities. But
these things had not been so. The clay of White Fang had been moulded
until he became what he was, morose and lonely, unloving and ferocious,
the enemy of all his kind.
(Issız bir inde dünyaya gözlerini boşuna açmamış; keklik, gelincik ve vaşakla ilk kavgasını boşuna yapmamış; yavruyken Kızılderililerin köyündeki köpeklerin çektirdiği çile ve acılara boş yere katlanmamıştı. Eğer bütün bunlar başka türlü gelişseydi kendisi de bambaşka bir hayvan olup çıkacaktı. Eğer yaşantısına Lip-lip gibi bir köpek girmemiş olsaydı, çocukluk dönemini öbür köpek arkadaşlarıyla hoplaya zıplaya geçirecek ve kendi cinsine yakınlık duyan köpeğe daha çok benzeyen bir yaratık olarak büyüyecekti. Öte yandan, eğer Gri Kunduz, Beyaz Diş'in yaradılışının derinliklerini sevgi ve dostluk iskandiliyle anlayıp öğrenmeye çalışsaydı, hayvanın huyu suyu daha yumuşak olabilirdi. Gelgelelim bunların hiçbiri böyle olmamıştı. Beyaz Diş'in hamuru başka türlü yoğurulmuştu; kendi kabuğuna çekilmiş, hırçın, huysuz, kan dökücü bir yaratık, kendi cinsine düşman kesilen bir hayvan olup çıkmıştı.)
Nefsine karşı yaptığı büyük fedakarlığın gururu, şimdi bir ölünün mirasına konmayı ona küçüklük gibi gösteriyordu.
