Aytaç Zehir
@innocent__
Yazar, Tercüman, Çevirmen, İngilizce Öğretmeni, YDS-YKS Dil, Balık Burcu, Amatör Fotoğrafçı, Pasör-Libero, Hasta Galatasaraylı...
İngilizce Öğretmeni
Anadolu Üniversitesi ELT
Ünye
Üsküdar
17 okur puanı
Mayıs 2019 tarihinde katıldı
Zayıf bir şeye değer verirsen kırılır ve kırıldığında seni de kırar.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Her gerçek öykü bir Bitmeyecek Öykü'dür.
"Böyle yaparak başaramayacaksın," diye bağırdı kız. "Haberin olsun! Kaçamazsın! Ben senin kaderinim, duydun mu?"
Kader diye bir şey yok, diye düşündü Geralt. Yok öyle şey. Tek bir kader var, o da ölüm. İki ağızlı kılıcın öbür ağzı ölüm. Biri de benim. Öbürü de adım adım peşimi bırakmayan ölüm. Seni bu kadere terk etmem, edemem, Ciri.
Aşk, yalnızca almak değil, vazgeçmeyi de bilmektir, özveride bulunmaktır.
“O halde beyaz atlarını kamçıla, Yen, bırak kuzeye, buzların hiçbir zaman çözülmeyeceği yere doğru koşsunlar ki buz parçam hiç erimesin. Bir an önce senin buzdan sarayına ulaşmak istiyorum.” “Öyle bir saray yok.” Yennefer’in dudakları titredi. “Bir simge o. Bizim kızak yolculuğumuz da ulaşılamaz bir düşe ulaşma çabası. Çünkü ben, elf kraliçesi, sıcağı arzuluyorum. Sırrım bu. Kızağım beni bu yüzden her yıl tipi yağarken kentten kente taşır ve her yıl sihrimin değdiği kişi kızağının dizginini benim kızağıma kaptırır. Her yıl. Her yıl yeni biri. Sonu yoktur bunun. Çünkü beni çeken sıcaklık aynı zamanda büyücülüğü, sihri ve büyüyü yerle bir eder. Buz yıldızımın değdiği eşim, ansızın sıradan biri olup çıkar. Ben de onun buzları çözülmüş gözlerinde diğer... küçük fanilerden biri oluveririm.” “Ve kusursuz beyazın altından bahar çıkagelir sonra,” dedi Witcher. “Görünen Aedd Gynvael’dir, şu adı güzel, kendi çirkin kasaba.