Hatıralarınıza güvenmeyiniz. Hatıralarınızın kabuğu olan hafızanıza da. Hafızanızın kabuğu zihninize de güvenmeyiniz. Zira hiçbiri aynı kalmaz. Hatta hiç durmadan yenilenir. Ve ne hazindir ki biz, bunların hepsinin evrilip yenilendiğine, bilinç seviyesinde vakıf olamayız. Hatıralarımızı aynı şekilde koruduğumuzu sanırız. Sürekli evrilen zihnimizin, geçmişe baktığı "an" gördüğü, aslında, hatıralarımızın en son sürümüdür. Ne geçmişteki kendimize ne de geçmişte yaşananlara hakim olabiliriz artık.