Oysa karanlığa sermekti gecede yaşamın anlamını.
İyimserliği değdirmekti yıldızlara; bunlar ki, içinde aşk barındıran güzelliklerdi
Gerçi her şeyin sınırını aştığı kelimelerde vardı.
Peki ne? İnsan hep bir -denge- üzerinde duramaz ki ,[ kötülüğün ve iyiliğin ağırlığı var]
Bazen söylenen analitik cümleler bile yetmiyor!
O an insanın akla da ihtiyacı kalmıyordu; sadece içinden geldiği gibi davranası geliyordu, yani aklın bile bir sınırı vardı, aklını yitirenle yitirmeyeni bir araya koyduğumuzda yine iç sesini dinliyor şüphe ediyorsun söylenecek ne varsa
İyi düşüncemin özünde her zaman vicdan iyimserlik geçiyor -hiç bilmiyorum analitik mantığı-
Nedensem ki, mazur gör! Düşün demiyorum, hisset diyorum- dokun kalbime- !