1 az okur
@inti
İktisat ,sosyoloji,haklailiskiler lisans bölümleri
Manisa
Manisa
68 okur puanı
Şubat 2016 tarihinde katıldı
Hüsnü arkan’ın –aynı sesinin güzelliği gibi /edebi haz veren cümleleride yansıtmış romana…
*
Heyecan dolu bir gençliğin;
Sürgünlerle geçtiği bir insandan geriye kalan büyük acılar ve tarifsiz yıkımlar Umudun, yokluğun ayrılığın, kavuşamamanın anlatıltığı toplumsal vicadanı alt üst eden savaş yılları.
*
Palandöken, Erzurum, Sarıkamış [doğu cephesindeki] gerek Rus, gerekse Osmanlı askerlerinin zor koşullarda; hayvanlarla peksimetlerini paylaşanlar, henüz ölmüş, amele mangalarının gömmesi için şosenin kıyısına bırakılmış, çarığı, kaputu yağmalanmış, ağızları, gözleri açık kalmış erler; atıştıran kar, tipiye dönen kar, kağnıların ezgisi, moraran ayaklar, kış savaşları.
*
Nesibe’den geriye kalan yedi yaşında oğlunu, anne ve babasını geride bırakarak Osmanlı askeri olarak doğu cephesinde, bir veteriner olarak savaşa katılır; Ruslara esir düşer, esirlikten sonra orada başka bir aile hayatı yaşar… Yüz küsur yaşlarında yeniden baba Ocağına altı aylığına gelir üç- dört kuşak torunlarını görüp yaşadığı yerleri yâd eder…
*
En çok ta Abdülhalim beyin genç yaşta yitirdiği hanımı Nesibe ye [varmış ]gibi yazdığı şiirsel mektuplar insanı başka bir ruh dünyasını sürüklüyor.
Spioller…
Ve-
Bir adam, çamların altındaki kırık aynaları sürüp çöp torbasına dolduruyor. s290
Okura hümanist bir kurguyu gerçek ve yumuşak bir dille sunuyor.
Akıcı, [yormayan] bir üslupla yazılmış güzel bir roman.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Bütün savaşlarda kaybedenler en çok ta kadınlar çocuklar oluyor
Uğruna ölünen topraklar halen aynı yerinde duruyor. Bu topraklar Kim bilir kaç kanlı ölümlere sahne oldu… “Savaş savaştır’’ / Barut çağında, patlayan hep aynı baruttur.
Kitap
Kuzey -Güney savaşları olarak da bilinen Amerikan İç Savaşını anlatıyor
Ringo, Sartoris ailesinde, zenci: Bayard ise evin beyaz ,çocuğu serüveni..
Yaşanılanları kadınların, çocukların bakışıyla anlatması onlarında cephenin arkasında ne denli mücadele ettiklerinin trajedisi
Faulkner,
Erkekleri savaşa yatkın ihtiraslı görüyor. Kadınları ise daha olgun ve duyarlı konumlandırıyor
[…günümüz koşullarında bile halen kadını arka planda görüyoruz, oysa bütün savaşlarda barışı her daim kadınlar kucaklıyor...]
Burada büyükanne Rosa Millard önemli bir rol oynadığını, kuzeylilerin katırlarını alıp tekrar onlara satması ırkçılığı bir nebze yumuşatıyor
Diğer bir kadın kahraman Drusilla:
“… Genç erkekler atlarına binip gidiyor, o güzel savaşlarda ölüyorlar; ayrıca yalnız başına yatmak zorunda bile değilsin, uyumak zorunda bile değilsin, bu yüzden yapman gereken tek şey, arada bir köpeğe sopayı göstermek ve ‘Hiçbir şey için teşekkürler Tanrım’ demek.” Çocuk ve kadınlar için yaşam, savaş ve ölüm haberleri içinde hayatta kalmaya çalışmak oluyor, elde kalan ise Drusilla’nın dediği gibi, “hiçbir şey”.
Kadınlar; Savaşan erkeklerin arkasında barışı sağlamak için itici güç oluyor “yenilmeyenler” Yani…
Kısacası:
Anlatıcı Bayard'ın;
Çocukluktan üniversiteye kadar olan yaşantısındaki tecrübe ve olgunlaşma sürecini çok güzel dile getiren bir eser…
SanrılarŞiir
…
Üşüyorum ! sarılıyorum yorgana
Uyuşuyor ayak parmaklarım
bedenim alabildiğince ser-hoş
soğuyor -ne varsa-
düşüncelerimden geçenleri aklıma kaydediyorum
Renkler kayboluyor grileşiyor her yanım
Yorgana tutunuyorum
kendimi kuşatıp / ele veriyorum
Umutla ilgili ne varsa aklımdan geçiriyorum
Biri bile -beş para etmiyor
bırakıyorum kendimi karanlığa / ne olacaksa olsun
Ne kadar kötücül değil mi?
Oysa ,
her daima yanı başımızda /bir tuzak olsada umut…
kayıp gidiyor bir yere
-bilmiyorum / aklım düğümleniyor,
Kalkıp tutunuyorum pencereye her yer anlamsız
…