1 az okur
@inti
İktisat ,sosyoloji,haklailiskiler lisans bölümleri
Manisa
Manisa
68 okur puanı
Şubat 2016 tarihinde katıldı
SONUÇ ;YAŞAMAK 'SADE' YAŞAMAK!
"Filozofların sözlerine bakılırsa büyük mevkiler çok tehlikelidir: Çünkü
Muhabitelerin kralı Eglon, Aod tarafından öldürüldü; Apşalom saçlarından asıldı ve vücudu üç ciritle delindi;
İçinde güzel düşünceler barındıran insanı çelişik düşüncelerle yoran bir kitap.
Fakat çevirmenin mi düşünceleri yoksa Schopenhauern mi anlayamadım! ?
Cümle ve sözcük kargaşalığı, kimi yerlerde tekrarlar sıkıcı bir hal alıyor.
Zaten kitapta da değinilen konu, yazarların -okuru anlayan bileceği sade bir dil -üslup kullanmasını öneriyor.
Sizde, cımbız alarak kendinize göre hangi duygu ve düşünceyi benimsiyorsanız onu alıyorsunuz. Önemli olan da konuyu anlamak değil mi ?
bilmezden geldiğimizHayata Dair
[ Arkadaşını yol da tanıyacaksın]
Hep olumsuz olanı değil, tersten düşündüğünde gerçekten iyi yol arkadaşlıklarda olabiliyor.
Bu üç hikâyenin içinde ben bunları zaten biliyorum, buna karşılık bir sürü hikâyede var, diyorsun.
Gerçek ve Sanal âlem de yol arkadaşlığı ilgili o kadar söz var ki. Beyin detone oluyor.
Hep doğru diyoruz.
Ama bazen biz /bazen başkaları arkadaşlıklarını sorguluyor. İnsanın tabiatı buna uygun, devamlı[ iyi ben olma hali ] Hobbesi n dediği gibi ’ insan insanın kurdudur’
İlk yazılı romanlarda bile hep var bu/ Donkişot’u düşündüğünde yol da nelerin geçtiğini görebiliyor insan…
Kısacası, Çaresizlik bazen insana çok şey yaptırabiliyor, iyi duyguları alıp götürebiliyor.
İnsanoğlunu cevabını bulup tek uygulamadığı -konu bu. Hayatı birbirimize zeh(i)r etmek
Okunulması gereken bir kitap mı ??! Yine de göz atabilirsiniz..
Hüsnü arkan’ın –aynı sesinin güzelliği gibi /edebi haz veren cümleleride yansıtmış romana…
*
Heyecan dolu bir gençliğin;
savaştan barışaEdebiyat
Bütün savaşlarda kaybedenler en çok ta kadınlar çocuklar oluyor
Uğruna ölünen topraklar halen aynı yerinde duruyor. Bu topraklar Kim bilir kaç kanlı ölümlere sahne oldu… “Savaş savaştır’’ / Barut çağında, patlayan hep aynı baruttur.
Kitap
Kuzey -Güney savaşları olarak da bilinen Amerikan İç Savaşını anlatıyor
Ringo, Sartoris ailesinde, zenci: Bayard ise evin beyaz ,çocuğu serüveni..
Yaşanılanları kadınların, çocukların bakışıyla anlatması onlarında cephenin arkasında ne denli mücadele ettiklerinin trajedisi
Faulkner,
Erkekleri savaşa yatkın ihtiraslı görüyor. Kadınları ise daha olgun ve duyarlı konumlandırıyor
[…günümüz koşullarında bile halen kadını arka planda görüyoruz, oysa bütün savaşlarda barışı her daim kadınlar kucaklıyor...]
Burada büyükanne Rosa Millard önemli bir rol oynadığını, kuzeylilerin katırlarını alıp tekrar onlara satması ırkçılığı bir nebze yumuşatıyor
Diğer bir kadın kahraman Drusilla:
“… Genç erkekler atlarına binip gidiyor, o güzel savaşlarda ölüyorlar; ayrıca yalnız başına yatmak zorunda bile değilsin, uyumak zorunda bile değilsin, bu yüzden yapman gereken tek şey, arada bir köpeğe sopayı göstermek ve ‘Hiçbir şey için teşekkürler Tanrım’ demek.” Çocuk ve kadınlar için yaşam, savaş ve ölüm haberleri içinde hayatta kalmaya çalışmak oluyor, elde kalan ise Drusilla’nın dediği gibi, “hiçbir şey”.
Kadınlar; Savaşan erkeklerin arkasında barışı sağlamak için itici güç oluyor “yenilmeyenler” Yani…
Kısacası:
Anlatıcı Bayard'ın;
Çocukluktan üniversiteye kadar olan yaşantısındaki tecrübe ve olgunlaşma sürecini çok güzel dile getiren bir eser…