Enes
@introvertsense
(Evli)
---
Seni yok sayacaklar, sen daha çok var olacaksın.
24 okur puanı
Temmuz 2018 tarihinde katıldı
Sultanmurat kardeşinin asıl derdini anlamıştı. Onun için pek üstelemedi. Bir süre önce Nurgazi dayıları geldiği zaman da çok ağlamıştı. O zaman olduğu gibi şimdi de babasını özlediği için ağlıyordu. Tilki ve tilki kürkünden kalpak sadece bahane idi...
Sultanmurat da çok üzülüyordu ve kardeşini nasıl avutacağını bilmiyordu. Gelip onun
yanına oturdu:
- Ağlama Hacıke ağlama, dedi. Bak sana ne diyeceğim, babam gelir gelmez
evleneceğim ben...
Hacımurat ağlamayı birden kesti. Ağabeyinin yüzüne şaşkın şaşkın bakarak:
- Evlenecek misin? Sen mi?
- Evet, eğer bir işte bana yardım edersen...
- Hangi işte? diye sordu Hacımurat merakla.
- Yalnız bir şartım var, bundan hiç kimseye tek kelime söz etmeyeceksin!
- Söz! Kimseye tek kelime söylemem!
Şimdi Sultanmurat tereddüt ediyordu. O büyük sırrı kardeşine söylesin mi, söylemesin mi? Susuyor, düşünüyordu.
Hacımurat sıkıştırmaya başladı:
- Hadi söylesene Sultan, nasıl yardım edeceğim? Yemin ederim kimseye tek kelime söylemem!
Sultanmurat’ı ter basmıştı. Kardeşinin yüzüne bakmadan kekeleyerek konuştu:
- Şey.. bir kıza bir mektup vermeni istiyorum. Okulda bir kıza...
Her çiçeğin bir mevsimi, her kitabın bir zamanı vardır. Haziranın tadını yeni hikâyelerle çıkarın.
Yahudilerle Hristiyanlar arasında fark şurada: Yahudiler Tanrının kendilerine ait olduğuna inanırken Hristiyanlar sözde daha alçakgönüllü davranarak tanrının değil de oğlunun kendilerini kurtardığına inanırlar. İslam onlara anlatmıştır: Tanrı ne yalnız onlara, ne yalnız bunlara ait hepimize aittir. Daha doğrusu, biz, bütün insanlar yaratılmış ne varsa, hatta yokluk dünyası bile yalnız O’na aittir. O’nun tasarrufundadır. İnsanlar arasında hiçbir kişi, hiçbir ırk, hiçbir topluluk, hiçbir kütleye Tanrılığı bakımından bir ayrım gözetmemiştir. Oğluysa yoktur. Bununla bir yakınlık sembolize ediliyorsa, baba-oğul parabolüne ne ihtiyaç var? Şüphe yok ki, Allah, insana, bir babanın oğluna yakın olmasından daha yakındır. Hatta, bir insanın kendine bile kendisinden daha yakındır. “Biz size şahdamarınızdan daha yakınız” ayeti bunu gösteriyor.
Kitap 17 bölümden oluşuyor. İlk bölümlerde Fatihten önceki dönemi son bölümlerde Fatihten sonraki dönemi özet olarak geçiyor. Osmanlı tarihini tamamlayarak bitiriyor. Yazar tarihi kaynaklara zaman zaman yer vererek bazen vermeyerek tarihi biraz öyküleştiriyor. Bazı yerlerde bazı padişahların ve Fatihin şehri alıp günlerce yağmaladıkları, kadınları ve çocukları esir alıp, halka zorbalık yaptıkları anlatılıyor. Yazar yağmacılığın bir müslüman geleneği olduğu yorumunu yapıyor. Tarihi kaynaklara sıkça yer veriyor ama o zamanın tarihi tarihçiler tarafından ne kadar tarafsız yazılmış düşündürüyor. Bu kitapta yer alan kaynakların büyük çoğunluğu batılı kaynaklardan alınması ne kadar tarafsız bir tarih anlayışı oturtur bilemiyorum.
