"ölümümden sonra insanların artık benimle hiçbir alışverişi kalmıyordu. hatta bunu düşünmenin bile acı olduğunu söyleyemezdim. aslında, insanın eninde sonunda alışmayacağı hiçbir düşünce yoktur."
Bazı hikâyeler tam tahmin ettiğin gibi ilerler. Bazılarıysa son sayfada tüm bildiklerini sorgulatır. 🤯
Ters köşeleri seviyorsan, seni sonuna kadar merakta bırakacak 3 kitap önerisini keşfetmeye hazır ol!
"ama herkes bilir ki, hayat yaşamaya değmez. aslına bakarsanız, insan ha otuzunda ölmüş ha yetmişinde, pek önemli değildi. çünkü, her iki halde de, pek doğal ki, başka erkekler de, başka kadınlar da yaşayacaklardı, hem de binlerce yıl.
sözün kısası, hiçbir şey böylesine açık değildi.
şimdi de olsa, yirmi yıl sonra da olsa yine bendim ölecek olan."
"evet, bu saat, bundan çok zaman önceleri, kendimi mutlu hissettiğim bir saatti. beni o zamanlar bekleyen, hep hafif ve deliksiz bir uykuydu. ama yine de bir şeyler değişmişti. yarını gözlerken, kendimi yeniden hücremde buluverdim. yaz göklerinde uzanıp giden o bildik yollar insanı günahsız uykulara da zindanlara da götürebiliyormuş demek."
"ne kadar tuhaf bir adam olduğumu, beni kesinlikle bunun için sevdiğini, ama belki günün birinde yine aynı nedenlerden ötürü benden nefret de edebileceğini mırıldandı."