ne var ki insan hayatında olduğu gibi tarihin akışı içinde de, pişmanlık yitip giden tek bir anı bile geri getirmez ve tek bir saatin içinde yitirilenler bin yıl geçse yeniden elde edilmez.
"annemi ve babamı üzmek istemem," değişik bir cümle benim için. çünkü annesini ve babasını üzmek istemeyenler, genelde kendilerini üzerler. onları bazen üzebilirim, çünkü onlara hiçbir zaman kusursuz biri olma sözü vermedim. zaten herhangi bir konuda benim için üzülüyorlarsa, bu, beni idealize ettikleri şekilde görmedikleri içindir. oysa ben kimsenin hayalinin sorumlusu değilim, başkalarının hayallerini gerçekleştirmek zorunda da değilim. benim kendi hayallerim var ve onların hepsi bana dair olmalı.