Göttingen'de, Dresden'de, Königsberg'de ve başka şehirlerde rastladığım genç Almanlar, ahlaktan beslenen, en yüce, en kutsal değerlerin izinde yürüyen fakat esasen feri yitmiş, beş para etmez bir şiirden ibaret olan sözümona felsefi bir sistemin yetiştirdiği çocuklardır.
İrlanda köylülerinin, bahtsızlık bakımından vahşilerden aşağı kalır yanları yoktur; yegâne fark, doğal hallerine bırakılsalar yüz bini zor bulacakları yerde, şimdi sekiz milyona dayanmış olmalarıdır ve mülkünüa başında durmayıp Londra'da ya da Paris'te gününü gün eden beş yüze yakın toprak sahibine bu imkânı sağlamak için canla başla çalışmaktadırlar.