İpek Nur Şahin
@ipek_3
Öğrenci
2006
53 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·152 syf.··
Beğendi
·2026 11. kitabı
·17 günde okudu
·Okunma: 21 Nisan 2026 18:53
Bu kitabı okursanız birçok düşünürün de kültür kavramına nasıl yaklaştığını da görmüş olacaksınız. Kitapta şunlardan bahsediliyor: kültür ve uygarlık kavramları arasındaki tartışma, kültürün siyaset ve iktidar ile olan ilişkisi, sanat ve sanatın siyaset ve ekonomiden bağımsız olmadığı Oscar Wilde, William Morris, Marx gibi düşünürlerin görüşleri üzerinden de anlatılmıştı . Kitabın sonlarında ise kültürün endüstrilesmesinden bahsedilmişti.
Venedik Taciri kitabı bana "gerçek adalet nedir?"i sorgulattı. Yahudi bir tüccar olan shylock, o dönemde yahudi olduğu için dışlanan birisi. Onu dışlayanlardan biri olan Antonio, arkadaşı
Öncelikle bu kitap bir hikaye kitabı değildir. Yazarın Doğu - Batı eleştirisi, kitabın esas konusudur dersem yanlış ifade etmiş olur muyum? Japon kültürüne dair çok fazla bir bilgim yoktu bu sebeple kitabı okurken öğrendiklerime şaşırarak okudum. Ancak yer yer yazara sinirlendiğimde oldu çünkü çok geleneksel ve muhafazakar hatta bazı noktalarda ırkçı olduğunu düşünüyorum. Kitapta nelerden bahsedildiğine dair kısa bir kaç örnek vereyim: Japonlar Batı'nın aksine parlak şeylerden hoşlanmazlarmış, yazarın deyimiyle karanlığın toplandığı renkleri severlermiş. Batılılar paslanan gümüşü kirli ve sağlıksız bulurlarken onlar gümüşün paslanmasını severmiş. Batı tarzı evlerin çatıları genellikle dik ve kötü hava koşullarından korunmak icin tasarlanmışken onların evleriyse gün ışığının içeri girmesine engel olucak şekilde tasarlanırmış ve evlerinin duvarları beyaz değil gri renginde olurmuş. Böylelikle karanlığın ya da loş ortamın içinde güzellikleri bulurlarmış. Bunun gibi pek çok kültür farklılığımız olduğunu öğrenmiş oldum ancak keyifle okuduğumu söyleyemem.
O kadar akıcı, merak uyandırıcı ve güzel bir kitap ki! Okurken her bir karakterde kendimden parçalar buldum. Gerek yazım dili olsun gerek betimlemeler ve karakter oluşumu bence çok başarılı. Her bir sayfasında "Acaba şimdi ne olacak?"merakı ve heyecanıyla okudum. En önemlisi de bu hikaye bana bir bakımdan yol gösterici olurken aynı zamanda ayna da oldu. Devam kitabını sabırsızlıkla bekliyorum. Okumayı düşünenler çabuk koşun ve okuyun! Pişman olmayacağınıza eminim.
*spoiler var!*Duygu ve Düşünce
*SPOİLER VAR!!*
"Rüzgarla deniz kardeşlerindir diye düşlere kaptırdın kendini. Ama toprağı asla unutamadın, şimdi susuzluk çeken sensin."
Chicao, memleketi Sertao'yu kuraklık kapınca ve kendine yeni bir yaşam bulma umuduyla terk ediyor. Canlı, yerinde duramayan, her işe koşan ama uzun süre aynı işte çalışmak istemeyen ,okulu değil kırları ve sürüleri seven , kendine güvenen ama bence cesareti ve aptallığı karıştıran birisi. Kaderin cezası ya işte onu kaçtığı şeyle sınayacak. Kitabı okurken güneşin beni de kavurduğunu hissettim. Yazarın tuzla işçilerini anlattığı bölümlerde insanların kendi canlarına olan kayıtsızlığı beni de chicao gibi ilkin şaşırttı. Acı çeken insanlar, gözlerini ve ayaklarını kaybeden insanlar, patronları tarafından sömürülen insanlar... İşçinin emeği ile geçinen buna karşın ona hakkını vermeyen üstelik insanca çalışma koşullarını sağlamayan kodamanlar o kadar yabancı değil ki! Keşke dünyanın hiç bir yerinde insanlar bu şartlarda yaşamasa. Kitaba geri dönecek olursam. Yazar, hikayesinde geriye dönüş tekniğini kullanmış. Kitabın ortalarına doğru Chicao'nun geçmişini öğreniyor ve onun karakterini daha iyi anlamış oluyoruz. Bir okuyucu olarak olay örgüsünden kopmayarak, merakla ve hissederek okudum. Başta dediğim gibi güneşin benim de tenimi yaktığını, dudaklarımın kuruduğunu, her yerimin tos toprak içinde kaldığını, güneşin gözlerimi kamaştırdığını Chicao ile birlikte hissettim. Bence bu da yazarın başarılı olduğunu gösterir.
Okuyacak herkese keyifli okumalar dilerim.