Yüzüne baktığım kişinin,tanıdığım insan ile aynı olmadığını gördüğüm günlerde ,bir süre sonra artik her şeyin hayal gücüm olduğuna inanmaya başlamıştım.Kaybolmaya başlayan anılarım,değişen gerçeklige adapte olmama yardimci olsa da içimde hissettiğim boşluk hissi giderek büyümeye devam ediyordu.Etrafimdaki programlanmis gibi davranan ,yapay insanlar arasinda hissettiğim yalnizlik duygusundan tam anlamiyla arınmış degilim.Sirf bu yüzden defalarca intihar etmeyi düşünsem de hayatımı calan istilacilardan İntikam almadan ölmek istemedim.