Hayatınızın sonunda çok önemli olduğunu düşündüğünüz şeylerin aslında çok önemsiz ve çok önemsiz olduğunu düşündüğünüz şeylerin ise en önemli şeyler olduğunu anlayacaksınız...
Dünyayı değiştirmek istediğimizi söylüyoruz ancak kendimizi değiştirmeye istekli değiliz. Daha sonra güneş hayatımızın üzerinde batarken derin düşüncelere dalıp zamanında tadabileceğimiz zevkleri yapabileceğimiz iyilikleri ve olabileceğimizi insanları göz ucuyla da olsa görüveriyoruz ama artık iş işten geçmiş oluyor. Çoğumuz yaşamak için ayağa kalkmaya çalışırken sonsuza dek yatma vakti gelmiş oluyor...
Tuhaf bir dünyada yaşıyoruz. Dünyanın bir ucuna iğne ucu kadar küçük bir mesafe hatasıyla füze atabiliyor, ancak yaşadığımız caddenin karşısına geçip yeni bir komşumuzla tanışmakta güçlük çekiyoruz. Çocuklarımızla iletişim kurmak için ayırdığımız zamandan daha çoğunu televizyon izlemeye ayırıyoruz...