"Öyle ya, hayatta kötüye giden her şeyin, çıt diye kırıldığı bir an vardır ve çoğu zaman öyle belli belirsiz bir çıt sesidir ki bu, kimse duymaz; ama o günden sonra bir daha hiçbir şey eskisi gibi olmaz."
“İnsan, varolduğu günden bu yana sürekli olarak, içinde yaşadığı dünyayı ve evreni tanımaya ve anlamaya çalışmış, ancak bu çabası içinde en az tanıyabildiği varlık yine kendisi olmuştur.”
“Kavga çıkmasın diye sustuğum zamanlar
kimse kırılmasın diye yuttuğum konular
ve kaybetmemek için alttan aldığım insanlar oldu.
Şimdi anlıyorum ki bazı kavgalar çıkmalı
bazı kalpler kırılmalı
ve bazı insanlar kaybedilmeliymiş...
Sürekli gönül yapmaya çalışınca kıymetin kalmıyormuş...”