Kesinliğine, doğru davranışın yanlıştan keskin bir şekilde ayrıldığı, hataların sonuçları olduğu, canavarların yenilgiye uğradığı kolay bir yer olan dünyasına bayılıyordum. Ben öyle bir dünya bilmiyordum ama bana izin verdiği sürece orada yaşardım.
Onun üstünde hiçbir hak iddia edemezdim, bunu biliyordum.Ama yalnız bir yaşamda, bir başka ruhun sizinkinin yanına
damladığı ender anlar vardır, yıldızların senede bir defa yeryüzüne sürünüp geçmesi gibi.
Kafeste beslenen bir kuş gibi olmayacağım, diye düşündüm. Kafesin kapısı açıkken bile uçmayacak kadar aptal olmayacağım.
Gençken,
dünyadaki bütün duyguları ilk hissedenin biz olduğumuzu zannederiz.
Babamın ışığının yanında durmuştum.Aietes’i kollarımda
tutmuştum, yatağım ölümsüz ellerin dokuduğu kalın, yün battaniyelerle doluydu. Ama o âna kadar hiç ısınmamıştım bence.