İpek Çelik
@ipekmimari
Reklam
Kitap okurken, beni etkileyen cümleler arasında kalınca kendi kendime felsefi bir sohbete başlıyorum. Yazarla karşılıklı sohbet edercesine gelen hislerim, kelimelere dökülüyor o an... ve güneşin ışıkları bile havada asılı kalıyor, rüzgâr bile rahatsız etmemek için yaprakları ağır ağır kımıldatıyor. Sanki evrenle iş birliği yapan doğa, yazarla sohbet ettiğimizi biliyor. Bu his, belki kulağa basit bir anlatım gibi gelse de, içinde yaşama sebebi barındıran rezonans bir his...
"Neden hiçbir şey yazamıyordum ayın aydınlattığı bu kızıl kayalar üstüne? Kendimden hiçbir şey yansıtmıyorlardı da ondan."
"...fakat Alice sürekli sıra dışı olaylarla karşılaşma beklentisi içinde olduğundan, olaylar her zamanki gibi gerçekleştiğinde bunlar ona oldukça sıkıcı ve aptalca geliyordu."
