İpek
@ipeks1
Yüzü o kadar kederli ve hüzünlü ki, belki de buna keder bile denemez. Sanki çoktan ölmüş gibi. Hiç yaşam belirtisi kalmamış. Üstelik ne hasta olduğunun bilincinde ne de düzelme umudu var. İşte depresyon dediğimiz hastalık, bu kadar güçlü. Yavaş yavaş boğup öldürüyor. O kadar ümitsiz ki, çektiği acıdan bile şikâyet edemiyor.
Reklam
İnsanlar en büyük düşkünlüğü en çok kızdıkları insana gösterirler. Ah bu bilinçdışımızın bitmez tükenmez oyunları.
Puan vermedi·284 syf.·
5 günde okudu
·2020 20. kitabı
İnsanoğlunun kendi ihtiraslarının bir hapishane hücresinden daha korkunç bir esaret olduğunu anlamıştı
Puan vermedi·352 syf.·
4 günde okudu
·2020 19. kitabı
