İpek Dadakçı
@ipeksayilan
2709 okur puanı
Eylül 2017 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Puan vermedi·152 syf.·
22 saatte okudu
·2025 74. kitabı
Bu yaz yanınızdan ayırmak istemeyeceğiniz kitapları sizin için bir araya getirdik.
💬 Siz olsanız bu listeden hangisiyle başlardınız?
“MANIAC” kabaca üç bölümden oluşuyor. Önce oğlunu vurup ardından intihar eden Avusturyalı fizikçi (bu ilk sayfa, spoiler değil) Paul Ehrenfest’in çalışmalarına, bunlar ekseninde de matematikte saf mantığın, değişmez doğruların temelden sarsılmaya başlamasının hikayesine gidiyoruz. Bu ilk bölüm çarpıcı olduğu kadar da önemli, son bölüme kadar bu kısmı unutuyorsunuz ancak kitap bitip Labatut’un parmak bastığı sorgulama başa dönünce etkilenmemek elde değil. İkinci ve asıl bölüm, bugün kullandığımız bilgisayarların, yapay zekanın çıkış noktalarının babası sayılan Macar matematikçi Von Neumann hakkında. Nazilerin yükselişe geçtiği dönemde Macaristan’da başlayan yolculuk, Soğuk Savaş dönemi nükleer bomba yarışına kadar uzanıyor. Üçüncü ve son bölüm ise Neumann’ın çalışmalarının günümüze uzantılarıyla ilgili. Günümüzde onun çalışmalarını takip eden dâhi bir gencin, satranç ve Go oyunlarında dünya şampiyonlarını yenen bir yapay zeka geliştirmesini konu alıyor.
“Arsız Yeşillik”te değinilen temaların bir kısmı bu kitapta da var: delilikle dâhilik arasındaki ince çizgi, günümüzde hayatı kolaylaştıran buluşların neredeyse hepsinin ardındaki motivasyonun insanlığın konforunun ya da iyiliğinin değil aksine daha çok kazanma ve diğerlerini yok etme hırsı olduğu çünkü mevcut sistemde hemen her şeyin bu amaçlar doğrultusunda finanse edildiği, dolayısıyla biliminsanlarının karakterleri nasıl olursa olsun ya da çıkış noktaları ne kadar başka emellerle olursa olsun bilimsel gelişmelerin sonunda tam tersi amaçlara hizmet edilebildiği, bilimin ve bilginin sonsuzluğu karşısında insanın acziyeti ve kimi durumlarda da Frankenstein mitinin gerçeğe döndüğünü yani insan zekasının tamamen kontrolünü kaybedip buluşlarının inanılmaz boyutlarda yıkımla sonuçlanabileceğini “MANIAC”taki hikayede de çok
“Beyaz Atlar Zamanı” çok güzel bir Filistin romanı. Yazar İbrahim Nasrallah, kendi köyünün hikâyesini anlattığı roman için uzun yıllar boyunca hem pek çok insanın anlattıklarını kaydedip bir araya getirmiş hem de başta anı kitapları olmak üzere kapsamlı bir literatür taraması yapmış.
Roman, yirminci yüzyılın başında, Hayfa’ya yakın bir köyde açılıyor. O zamanlar Filistin Osmanlı Devleti himayesinde ve öncelikle o dönem halkın yaşantısını anlatıyor Nasrallah. Ardından Birinci Dünya Savaşı sonrası İngilizlerin işgaliyle yaşananlar geliyor: sömürgecilere karşı mücadele etmeyi seçenler, kendi çıkarı için İngiliz yanlısı olanlarla çok yönlü ve gerçekçi bir tablo çiziyor yazar. Son olarak da yavaş yavaş bölgeye gelip yerleşmeye başlayan Yahudilerle her şeyin nasıl tamamen değiştiğini okuyoruz. Bu kısımları öyle güzel işlemiş ki yazar, tam da gerçekten olduğu gibi, bir yandan yavaş yavaş yıllar boyunca o noktaya nasıl gelindiğini anlatıyor aslında ama öte yandan gelinen noktada yaşanan vahşet dehşete düşürüyor, aklım almadı nasıl oldu, derken buluyorsunuz kendinizi. Sonu malûm olmasına rağmen bazı çatışmaları tırnaklarımı kemirerek okudum, yaşananlar içimi daralttı.
Tüm bu zaman zarfında, Hadiye isimli bir köyde (dediğim gibi yazarın kendi köyü aslında) bir ailenin iki kuşak hikayesi var merkezde ancak köyün hepsi ete kemiğe bürünen pek çok karakteri de kendine yer buluyor bu hikayede. Bölgedeki halkın inançları, âdetleri, yaşantıları da destansı bir anlatımla çok güzel eklemlenmiş hikâyeye. Her ne kadar kurgu bir metin olsa da yazarın gerçek olaylardan hareketle kaleme aldığı da hissediliyor; pek çok yerde tarihi gerçeklikler dipnot düşülmüş ya da ara ara tanıkların anlatımına da olduğu gibi yer verilmiş. Ama tüm bunlar, hikayenin akışını ya da atmosferini bozmadan
