İpek
@ipektmrr
Şu anda okuduğu kitaplar
"İnsanların büyük çoğunluğu Kamala, düşen bir yaprak gibidir, kapılıp gider rüzgârın önüne, havada süzülür, dönüp durur, sağa sola yalpalar vurarak iner yere. Pek az kişi de vardır, yıldızlara benzer, belli bir yörüngede ilerler durur, hiçbir rüzgâr varamaz yanlarına, kendi yasalarını ve izleyecekleri yolu kendi içlerinde taşırlar."
"Onu bulmak gerekiyor, kendi Ben'inde bu asıl pınarı bulmak, onu bulup özümlemek gerekiyordu! Başka türlüsü aramaktı yalnız, dolambaçlı yoldu, yolunu şaşırmaktı."
"..Daha on beşimdeydim, çevremde olup biten ve benim anlamadığım şeylerden korkmayı bırakmamıştım henüz, anlamama çok az kaldığını, elimi iyice uzatırsam sonuna kadar ulaşabileceğimi ve her şeyi anlayabileceğimi bilmeme rağmen hem de. En azından böyle hissediyordum..."
"Jon'un bana öğrettiği şey pervasız olmaktı; kendimi rahat bırakırsam, önceden çok fazla düşünüp duraksamazsam, yapmayı hayal bile edemeyeceğim şeyleri yapabileceğimi öğretmişti."
Karanlıktan korktuğumu hiç hatırlamıyorum ama elbette korktuğum olmuştur, oysa şimdi içinde neler gizliyor olursa olsun doğal, güvenli ve saydam gibi geliyor bana. Bedenin rahatlığına ve özgürlüğüne karşı koyan hiçbir şey yok, belirli bir yükseklik, sınırlı bir uzaklık yok, çünkü karanlıkta bunlardan hiçbiri bulunmaz. Yalnızca içinde hareket edilecek büyük bir boşluk.