İpek
@ipekunl
Okudukça çoğalırım, çoğaldıkça dünyam genişler.
Şu anda okuduğu kitap
Dünyâ'yı bize büyük gösteren bizim küçüklüğümüz, oğul. Hırsımız, sabırsızlığımız, bencilliğimiz. Önce bu yüzden küçülüyor, sonra da Dünyâ'yı çok büyük görüyoruz.
“Kötü bir anıyı unutmanın en iyi yolu güzel bir tanesiyle değişmektir.”
Bir insan kendini gösterecek bir şey yapmazsa, yavaş yavaş unutulur gider.
Bu kitabı okumaya başladığımda asla yapmayacağım bir şeyi, kitabı yarım bırakmayı düşündüm fakat buna engel olarak okumaya devam ettim. İyi ki de etmişim. Yazar, hayatları şiddet üzerine kurulu olan Alex'in ve onun arkadaşlarının geceleri sokaklarda insanlara ettiği eziyetleri bir bir okuyucunun gözleri önüne seriyor. Tabii ki de kitap böyle ilerlemiyor. Tüm bu yaptıklarından dolayı bir "kobay" olarak kullanılan ve topluma yararlı bir birey olabilmesi için tedavi edilen Alex, adeta bir robota, bir makineye dönüşüyor. Seçme hakkı olmayan, toplumun kabul ettiği davranışlara boyun eğen, yalnızca iyilik yapmak için ayarlanmış bir makine... Daha sonra ise eski hâline geri dönen kahramanımız, bir süre sonra gerçekten iyi bir insan oluyor ve aslında tüm kötülükleri gençliğinin verdiği coşkunlukla yaptığının farkına varıyor. Başlarda okumakta güçlük çektiğim bu kitabı memnun kalarak bitirdim. Güzel bir kitap, okunmasını tavsiye ederim.
Seçme hakkına sahip olmayan kişi kişiliğini yitirmiş demektir.
