İray Altın
@irayaltin
Öğrenci
Lisans
Muğla
Muğla, 19 Ağustos 1997
16 okur puanı
Şubat 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Şu kitabın sonunda en azından gözleri dolmayan insanın kalbi yoktur, net. İyi ki bu yaşa kadar ertelemişim şeker portakalını okumayı, küçük yaşta bu kadar iyi anlayamazdım. Kişisel çıkarımım, Şeker Portakalı en az Küçük Prens gibi, asla çocuk kitabı değildir.
Reklam
Kaç yaşında olursanız olun bu kitapta sizi etkileyecek bir bölüm illa ki var arkadaşlar... OKUYUN!
Çocukken okuyamadığım, şehirler arası göçlerden birinde kaybettiğim bu muazzam kitabı yıllar sonra bir sahaftan edindim ve nihayet okuyabildim.
İlk olarak şunu belirtmeliyim ki bu eseri kesinlikle çocuk kitabı olarak görmeyin dostlar, zira büyüklerin de öğreneceği çok şey var bu kitapta. Hatta küçükken okuduysanız bile tekrar bir elinize alın derim. Muhtemelen kitabı okurken aklınıza gelmeyecek, gelse bile akış sırasında kafanızı kaldırıp düşünemeyeceğiniz Avampaka'lıların Amerika ve Avrupa, Çiruponya'lıların ise Çin-Rusya-Japonya olduğu ve bu kitabın 1981 yılında çıktığı bilincinde okursanız daha da fantastikleşiyor herşey. Gülten Dayıoğlu'nun bu denli ileri görüşlü bir yazar olduğunu hiç düşünmemiştim.
(SPOİLER)
Avampaka'lılar ve Çiruponya'lıların boy gösterme savaşı sonucu dünya çocuklarının yaşadığı dram, sonrasındaki kendilerine yeni bir yol çizme süreçleri, acıları, çaresizlikleri insanın içine öyle işliyor ki... Yukarıda çimler tepişiyor olan çimenlere oluyor deyimi için en doğru hikaye sanırım. Tam onlara ne olacak diye dalarken bir yerden bilgin ve karısı, diğer yandan insan beyinli maymunlar...
(SPOİLER)
Yazarın, ana karakterlerin hayatlarına kıyısından köşesinden dokunan herkesi bir parça da olsa anlattığı bu kitap beni hayal kırıklığına uğratmadı desem yalan olur.
İki kardeşin trajik ayrılıkları sonrası arap saçına dönmüş hayatlarını konu alan bu kitapta kardeşlere minimum değinilmesi ve finalin de aynı eksiklikle bağlanması içimde büyük bir boşluk oluşturmadı değil. Öyle ki ''Kaçırdığım bir şey mi oldu?" diye sayfalarca geri dönüp tekrar okudum ama sonuç yine aynı boşluk. Kardeşler aynı anda öldü!. E adam yıllarca acısını çektiği kardeşini hatırlamadı da mı öldü!
Okurken gözyaşlarımı tutamadığım, rüyalarıma giren nadir kitaplardan. Sanki kitap değil de film gibi akıp gidiyor, elinizden bırakamıyorsunuz. Bıraksanız da aklınız Meryem'de, Leyla'da, diğer tüm karakterlerde kalıyor. Öyle ki Bin Muhteşem Güneş bittikten sonra bir günümü, yeni kitaba başlamadan, bu kitabı sindirmek ve Afganistan'da yaşananları araştırmak için ayırdım.
Yazarın diğer kitaplarını henüz okuma fırsatım olmadı ama bu kitap bittikten sonra aynı gün gidip 3 kitabını daha kütüphaneme ekledim, o kadar etkileyici.
