Kendine kendin için iyi bak. Herkes gidecek, sana yine sen kalacaksın. Düşeceksin, ayağa yine kendin kalkacaksın. Yaralanacaksın, yaralarını kendin saracaksın. Sana her zaman olduğu gibi “Yanındayım.” diyenler olacak, onca acının içinden yine tek başına çıkacaksın. Sarılmaya ihtiyacın olacak, yine kendine sarılacaksın. Dertlerin seni yakacak, Anka Kuşu gibi küllerinden yeniden doğacaksın. Kendine iyi bak, sana en çok sen lazımsın.
Kendini kimseye adım atamayacak kadar büyük ve ağır bir yorgunluğun içinde bulursun. Kalbinin yalnızca kan pompalamaktan başka bir işlev görmediği, duygularının kimseye hiçbir şey hissettirmediği hissizlik bulutu sarar başını. Gidecek hiçbir yer, hiç kimse bulamazsın. Anlatmak istersin, susarsın.