İrem Alkan Şan
@iremalkansan
29 okur puanı
Ocak 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Kitapla ilgili görüşlerim aslında okumadan önceki beklentilerimle oldukça paralel. “Kitabı kapağına/ismine göre yargılamamak” kavramının anlam kazandığı örneklerden bana göre. Oldum olası felsefeye, kişisel gelişime ve mutluluğa şahsi bir ilgim oldu ve okumaktan çok keyif aldım. Ancak bu kitabın her okura uygun olmadığı kanısını şiddetle savunabilirim. Kitapta oldukça kıymetli ve faydalı öğütler yer alıyor. Ancak;
Öncelikle yer alan 45 kuralın sıralaması herhangi bir düzene dayanmıyor ve bana göre fazla dağınık. Daha doğru bir sıralamayla okunması daha kolay ve sürükleyici olabilirdi. Bu tabiki şahsi ve bir yerde haddim olmayan bir yorum. Günün sonunda ben yalnızca bir okurum, yazar değil. Geriye kalan incelemelerde ise bu kadar mütevazı olamayacağım.
Öncelikle fikirler çok keskin, siyah ve beyaz gibi. Bana göre söz konusu mutluluk olduğunda ve milyonlarca farklı insan tipi söz konusu olduğunda gri söylemlerin kaçınılmaz ve fazlasıyla gerekli olduğu kanaatindeyim. Örneğin “sağlıklı olunmadan mutlu olunması imkansızdır” söylemi bana göre çok yanlış. Elbette mutluluk ihtimalini azaltacaktır ancak kaçınılmaz hastalıkları bulunan kişiler de pekala kendi mutluluklarını yaratabilirler.
Diğer yandan öfke gibi söylemlerin sözlerle değil eylemlerle gösterilmesi öğüdü de çok yanlış geliyor bana. Çünkü sözlerle hafifletilebilecek ve şiddeti azaltılabilecek öfke içeren durumların eylemler ile yansıtılmasının çok daha tehlikeli olabileceğine inanıyorum.
Kısa kesmek adına son yorumum ise Mutlu Olma Sanatı isimli bir kitapta mutluluğun bir kuruntu, acının gerçek olması düşüncesi; mutluluğu sağlamanın yolunun en az acı çekilen hayat olması fikri bana göre çok problemli.
Sonuç olarak kitabın son sayfasını kapattığımda edindiğim birkaç iyi öğüt olsa da mutluluğa dair öğrendiğim pek
Hangi tür kitapları seviyorsun?
🔎 Polisiye
💕 Romantik
🚀 Bilim Kurgu
🏰 Fantastik
📖 Klasik
🧠 Kişisel Gelişim
🏛️ Tarih
😱 Gerilim
Jane Austen’in zamansız ölümü yüzünden birçok eserinin yarım kaldığını daha öncesinde okumuştum. Kitabı satın alırken bu sebeple yarım kalmış, daha önceki kitaplarında değinilmemiş satırların olacağını umdum. Ancak maalesef basılı kitaplarından seçilen rastgele bölümlerden ibaret. Benim için hayal kırıklığı oldu.
Daha önce Jane Austen okumamış okurlar açısından avantajlı olabilir, dilini ve anlatımını görüp kendi zevklerine uygun olup olmadığını anlamaları pek mümkün. Puanı da bu sebeple verdim. Benim için Pride and Prejudice (Gurur ve Önyargı) dahi tek günde okunabilecek bir akıcılıkta olduğu için derlemeyi pek faydalı bulmadım.
Emily Bronte’nin yazmış olduğu ilk ve tek kitap, yayımından 1 yıl sonra vefat etmiş kendisi. Haddime midir bilmiyorum, kitabı okurken aşka olan bakış açısı beni çok üzdü, belki gerçek aşkı tadamadan göçüp gitti bu dünyadan dedim.
Aşkın öyle bir halini işlemiş ki, zehirli ve dokunduğu her şeyin canını çeken, ölüme sürükleyen bir formda. Karakterlerin hepsi kendi içlerinde zalim ve acımasız. Fırsatını bulan herkesin zalim olabileceği ve kalp kırabileceği bir bakış açısı benimsenmiş.
Yazarla aynı fikirde olduğum tek nokta insanın yaşadığı çevrenin, üzerinde bulunduğu toprakların mizacına, hayata bakış açısına olan büyük etkisi. Sert rüzgarların, zorlu kışların olduğu yerlerin insanları da en az o kışlar ve rüzgarlar kadar çetin oluyor. Belki de bu yüzdendir Mr. Lockwood’un oralarda barınamaması.
Su gibi akıp giden bir kitap. Dili oldukça sürülleyici, olay örgüsü en ilgisiz okuyucuda bile heyecan uyandıracak şekilde kurulmuş. Yapılan doğa betimeleri öyle detaylı ki, sanki kitap okumuyor film izliyorsunuz. Bunun yanında karakterlerin gerek fiziksel gerek psikolojik betimlemeleri inanılmaz gerçekçi, karakterlerin hepsi kusurlarla bezenmiş. Dolayısıyla empati kurmak da kolaylaşıyor. Acılarla yoğrulmuş dünyadan bir haber öksüz bir kızın kendi ayakları üzerinde durabilen, kendi doğrularını yaşayabilen güçlü bir kadın haline gelişini keyifle okudum. Herkese de tavsiye ederim.
Kitabı bitirdiğimde Jane Austen’in bu kitabını neden favorisi olarak seçtiğini anlamış oldum. Buradan sonra spoiler olduğu için kitabı okumadıysanız bu yazımı kitabı bitirdikten sonraya saklayın. Emma... 1800’lerde yaşayan kadınların ele alındığı romanlarda açıkça görülen bir şey vardır, kadının tek kusuru servetinin zayıflığı veya müthiş bir zekaya sahip olmamasıdır. Bu sebeple evlenecekleri adamlar bunları tamamlayarak kadınlarını kusursuzlaştırırlar. Ancak Emma böyle değil. Jane Austen Emma’yı yazarken kusurlarla donatmış. Bu yüzden öyle gerçek hissettiriyor ki, her okuyan kadın kendinden bir şeyler bulabilir diye düşünüyorum. Açık hataları, şımarıklığı, çok bilmişliğine rağmen zekasını, evliliği bir kurtuluş olarak görmeyişini yazma cesaretini göstermiş Austen. İnsanları yönlendirmedeki şiddetli ısrarının ne gibi sonuçlara yol açabileceğini, zeki bir kadının bile gözlemlerinde hata yapabileceğini ve günün sonunda hatalarından ders alıp kendini daha iyi bir insan olmaya yönlendirmeyi pekala kadınların da becerebileceğini göstermiş bu kitap. Bugünün romanlarında bile kadınların üzerine yapışmış olan masumiyet, saflık, pek parlak olmayan bir zeka, evlilik düşkünlüğü, zayıf bir servet gibi nitelikler Emma’ya yaftalanmamış. Belki de bu yüzden Jane Austen Emma’nın gerçekliğine hayran olmuş ve bu kitabı favorisi olarak seçmiş. Başlarda Gurur ve Önyargıyla karşılaştırıp bu seçimi anlamsız bulan ben, şimdi son cümleleri okumakla bu kararı son derece yerinde buluyorum. Mutlaka tavsiye ederim!
