Kitap alırken bir anda sepetime giriverdi bu kitap. Ölüm ve yaşlılık ile ilgili olduğunu bilerek okumaya başladım. İnsan içine çıkmaktan , sohbet etmekten , kalabalıktan korkan aynı zamanda yalnızlıktan da korkan bir karakter Mathea. Hali beni çok üzdü, bunca yıl boyunca kendi için hiç bir şey yapmamış olması çok kızdırdı. Bir yerden başlayabilirdin diye düşündüm hep. Hiç hızlanmadın ki azalasın Mathea!
Kitabın dili sade , akıcı da aslında ama çoğu zaman paragraflar arasında konudan konuya atlıyor gibi. Neyden bahsediyor, haa şimdi ne anlatıyor diye durdum hep. Harika bulmadım. Ama okunabilir.