İrem Akça
@iremkkk
Şu anda okuduğu kitaplar
Seni bende,
Beni sende arıyorlar,
Bir birim gibiyiz tümünün gözünde,
Yarım'larımızı bütün sanıyorlar
Reklam
Puan vermedi·120 syf.·
2025 31. kitabı
"Onu sevdiğimi asla bilmeyecek: ve bunu yakışıklı olduğu için değil, benden daha çok kendim olduğu için. Ruhlarımız neyden yapılmış olursa olsun, onunkiyle benimki aynı."
Emily Brontë’nin yarattığı dünya, özellikle de Heathcliff ile Catherine’in yıkıcı ilişkisi, sıradan bir aşk hikâyesinden çok daha fazlası. Bu iki karakterin tutkusu, öfkesi ve birbirlerine verdikleri zarar, aşkın romantik değil; karanlık ve bazen de acı verici bir yüzünü gösteriyor.
Romanın en etkileyici tarafı, doğanın sertliğiyle insanların içsel fırtınalarının birbirine paralel ilerlemesi. Uğultulu rüzgâr, kasvetli evler ve bitmeyen bir gerilim duygusu, okurken ben de o arazideymişim gibi hissettirdi. Brontë’nin dili şiirsel ama aynı zamanda sert; karakterlerin ruh halleri çok güçlü ve keskin çizilmiş.
Heathcliff’in intikam duygusu, Catherine’in kararsızlığı ve yapılan her seçimin zincirleme etkisi, kitabı sadece dramatik değil, psikolojik açıdan da yoğun bir hâle getiriyor. Okudukça “insanı insan yapan duygular gerçekten ne kadar kontrol edilebilir?” diye düşündüm.
Kısacası, “Uğultulu Tepeler” benim için karanlık bir aşkın, tutkunun ve intikamın romanı. Bitirdikten sonra karakterlerin bıraktığı etki kolay kolay geçmedi; ağır ama unutulmaz bir klasik.
“Sevmek, sevilmek! İşte şu dünyada insanın biraz yüzünü güldüren saadet bu nimetten ibaretti.”
Reklam