İrem
@iremm13__
Fizyoterapist
8 Temmuz 1998
98 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Ne aile hayatı, ne ev, ne şehir bilmeden; herşeyi bir kenara bırakıp vatan uğruna ordan oraya koşturan, uyumayan, yaralanan, şehit olan, esir olan ve daha nice sıkıntıların içinde kanla başla mücadele eden komutanlarımız… Ecdadımız… Ruhunuz şad olsun.
Bizler bilmiyoruz, okumuyoruz, anlatmıyoruz. Baş komutanımız diyor ki “Türk çocuğu ecdadını tanıdıkça daha büyük işler yapmak için kendinde kuvvet bulacaktır.”. Önceliğimiz bu olmalı, Zaferimizi sadece 30Ağustos olarak değil her şeyiyle bilmeliyiz. Ve bu amaç doğrultusunda 
Selim Erdoğan (Hidrojeolog), İstiklalin Kumandanları ve 
Büyük Taarruz 
Sakarya 
İstiklal kitapları ile büyük bir işe imza atmış. Teşekkürler..
Selim Erdoğan (Hidrojeolog), İstiklalin Kumandanları ve Büyük Taarruz Sakarya İstiklal kitapları ile büyük bir işe imza atmış. Teşekkürler..
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Enrico...1000Kitap
Enrico, bir dördüncü sınıf öğrencisi. Mühendis bir babanın ve ev hanımı bir annenin üç çocuğundan ikincisi. Enrico, bir sene boyunca yaşadıklarını yazıya dökmüş. Yazar, bu yazılara Enrico’nun babasının konuyu ve şekli bozmadan eklemeler yaptığını önsözünde belirtmiş. Ve aralarda Enrico’ya anne, babası ve ablasından mektuplar da eklenmiş.
Sade bir dille yazılmış, betimlemeleri güzel, akıcı bir eser olmuş. Bölümleri kısa kısa genelde akılda kalıcılığı kolaylaştırıyor.
Bunun dışında yazar, önsözünde belirttiği üzere çocuklara hitap ediyor. Kitabı okurken özellikle çocuklara ders verme içerikli çok fazla hikayeyle karşılaşıyorsunuz. Ben ilkokul çocuklarının başucunda durması gereken bir kitap olduğunu; Ya da ortaokul düzeyinde bi çocuğun mutlaka okuması gerektiğini düşünüyorum.
Eserde dikkatimi çeken ayrı bi konu da İtalyan milliyetçiliğinin baskın bir şekilde yansıtılmış olması. Bununla birlikte de dini ritüeller de yoğun. Ama güzel dengelenmiş.
Dostoyevski tarzı1000Kitap
Üst üste okuyunca daha da iyi anladım ki Dostoyevski’yi anlamak için kitaplarını sakince, derinlemesine ve odaklanarak okumak gerek. Gayet kısa fakat insanın iç ruhunu direkt yansıtan bir eser Kumarbaz. Para hırsından dolayı, miras için birinin ölümünü beklemek, duygu gözetmeksizin evlenmek, yanlış yollara sapmak, kumara yönelmek.. Bunlar şuanda dahi bir çok insanın içinden geçen düşünceler hatta seçilen yollar. Buna dayalı olarak eserde karakterlerin her biri bu yanlış yollara sırf para hırsından dolayı sapmış bulunmakta.
Kitapta baş karakterimiz aslında cebinde para olmayan, kendini karşılıksız aşkına adamış, kendine saygısı çok da olmayan bir karakter. Fakat o bile sırf aşkı için para kazanma tutkusuna kapılıyor, ve kumarla birlikte para kazandıkça da aşkından vazgeçebilir hale geliyor. Belki daha sonrasında çok pişman, ama yine de kumar hırsından vazgeçemiyor hep sonrasına erteliyor. Sizce de çevremizde böyle insanlar yok mu? Bunlar hep şahit olduğumuz şeyler değil mi? İşte Dostoyevski, bu yüzden herkes adını biliyor, çünkü karakterli günümüz insanına kadar uzanıyor.
Gurur ve Önyargı’dan Aşka…1000Kitap
Kitabın başlığının nereden geldiğini kitabın yarısına geldiğimde yeni anladım. Çünkü farkettim ki gurur ve önyargı aslında iki farklı karakterde aynı anda bulunan iki özellikti. Ve bu hikayede Gurur ve Önyargı zamanla yerini büyük bir aşka bıraktı.
Elimden düşürmediğim, her fırsatta okumaya çalıştığım bir kitap oldu. Hatta bitirince bi boşluk hissi oluşmadı değil. Evet kitapta bir çok isim geçiyor; en başta kurguyu oturtmak zor oluyor ama okudukça bütün karakterlere, mekanlara ve akışa adapte olunabiliyor. Betimleyiciliği, akıcılığı güzeldi. Feminen bir ruhla yazılmış olması, ki bu özelliğiyle öne çıkıyor, ayrı bi güzeldi. Hikayede geçen kardeşlerin farklı karakter yapılarında olması ve ilişkilerinde buna göre sonuç almaları ders çıkarılacak nitelikte olmuş. Çok beğendim ve filmi de varmış. Bir an önce onu da izleyeceğim.
Çok beğenerek, gerçekten dikkatle, düşünerek ve hatta sanki muhabbet edermişçesine okudum. Yeri geldi sanki yazarla tartıştım, yeri geldi evet haklısın dedim ona. O hayatın amacını sorguladığında içimden hep “inanç, inanmak” dedim ve kendisi de inancı hatırladığında “oh be!” dedim.
Kesinlikle boşa okunmaması gereken; irdelemeye, incelemeye değer bir eser.
