Gücünü keşfetmiş öğretmen şunun farkındadır: Şimdi-burada, şu an göz göze geldiğim bu öğrenci yirmi yıl sonrasının meslek insanı, bir yavrunun anne babası, bu ülkenin vergi veren etkin, üretken bir vatandaşıdır. Ve şimdi-burada onunla ben ilişki içindeyim.
Onun olabileceğinin en iyisi olarak gelişmesi için buradayım. Ve farkındayım, bütün gücüm onunla kurduğum ilişkinin türünde yatıyor.
Bu ilişkinin can-cana yönü olduğu gibi, tabii yüz-yüze yönü de var. "Öğretmen" rolündeki insanla "öğrenci" rolündeki insanın ilişkisi de önemlidir ve sağlıklı sosyal yaşam için vazgeçilmezdir. Sosyal roller üzerine kurulan ilişki ciddiye alınmalı ve akıldan hiç çıkarılmamalıdır.
Yaşam bir ekip işidir. Yaşamın doğasında bu gerçek vardır: Yaşam, ilişkiler içinde oluşur ve gelişir. Bu İlke bir gerçeği yansıtır. Öğrencinin bu gerçeği öğrenmesi çok önemlidir. Onun iyi bir ekip üyesi olarak yetişmesi, eğitimin amacı olmalıdır.
İlişkinin öneminin bilincine vararak ve ekip üyesi olmanın sorumluluğunu öğrenerek yetişen öğrenciler -kızlar ve erkekler- seçtikleri meslekte sorumluluk sahibi biri olarak çalışmaya özen gösterirler; evliliklerinde sorumluluk sahibi eş, çocuklarına sorumluluk sahibi anne baba, sorumluluk sahibi vatandaş olmaya özen gösterirler. Sorumluluk sahibi vatandaşların sayısı çoğaldıkça toplum kendi sorunlarını anlayan, tanımlayan ve çözme konusunda işbirliği yapan bir toplum olur.
İlişkinin dili, sevgi dili olunca çocuk hemen anlar. Nasıl anladığını bilmez, ama anlar, İçi bilir. Ve o ilişki içinde gelişmeye başlar. Aklı gelişir, duygulan gelişir. Tabii burada sağlıklı geliştirici sevgiden söz ediyorum; kısıtlayıcı, hapseden, esir alan sevgiden değil.
Öğrenciyi sevmeden öğrenciyi umursayamazsın. İletişim bilinci gelişmiş öğretmen, bir öğrenciyle konuşurken sınıfta arkadaşlarının içinde o öğrenciyle iletişim kurduğunun farkındadır. İyi öğretmen, öğrencinin arkadaşlarıyla ilişkisinin ne kadar Önemli olduğunu bilir ve o ilişkiyi daha sağlıklı kılmak için özen gösterir.