Belki de içine düştüğümüz en büyük yanılgı sığabileceğimiz bir yer olduğunu hayal etmemiz.
Bazı insanlar hiçbir yere yerleşememek için vardır. Ya da varlıkları ancak hiçbir yere ait olmadıklarında anlam kazanır.
Hayır, belki de her şey çok güzel filan olmayacak. Bunu düşününce bacaklarımın büsbütün bağını çözen umutsuz gölgeler karışıyor heyecanıma. Ama sonra birden kafama dank ediyor, yanlış duygudan medet umduğumu anlıyorum. Sonunda neyle karşılaşacağım önemli fakat razı gelmeyişim, boyun eğmeyişim değil mi asıl güzel olan? Her şey harika olduğu için değil, aksine her şeye rağmen hayata inanmam. Bundan sonra başıma neler gelecek bilmiyorum fakat devam etmenin büyülü, inatçı, ihtişamlı gücünü iliklerimde hissediyorum.
Eskiden evlerin duvarları daha kalındı Lamia Hanım. Ama yine de insanlar daha iyi duyardı birbirini. Şimdi apartmanların duvarları inceldi, bu sefer de kalbimizdekiler kalınlaştı sanki. Birbirimize ulaşamaz olduk.