İrem nur özkayabaşı
@iremnur123
Şu anda okuduğu kitaplar
Hayata bakış açımı değiştirip her şeyi mutluluk ve beklentisizlik
temeli üzerine kurmayı öğrenmem için bu kitabı okumam gerekiyormuş. Sözde iyi insan olduğumu sandığım ama iyi insan olmak adına çok da bir çaba ortaya koymadığımı gördüm. İyi insan olmak demek sadece kimseye kötülüğü dokunmamak değildi ki. Tüm düşüncelerimde deprem etkisi yaratan yazarın sorduğu o soru ise “Bugün hayattan yok olsanız dünyada ne değişir?” oldu. İşte hayatımı ve mutluluklarımı bu sorunun cevabı üzerine kurmaya karar verdim. Asıl mutluluk ya da hayatın asıl amacı lüks bir evde oturmak, pahalı markalardan giyinmek değildi ki. Bunlar geçici amaçlar aslında sadece hevesler… Kendini dünyaya ve bu dünyada yaşayan her canlıya karşı sorumlu hisseden herkes hayatını gerçek duygular ve gerçek anlamlar üzerine kurmalı.
“Dünya’nın en zor hissi kendini ait hissetmediğin yerde bulunma zorunluluğudur.” -Dostoyevski
Kitabı okuduğum süre boyunca aklımdan geçen cümle hep bu oldu. 1. Dünya Savaşı sonunda şehir ile Anadolu arasında uçurumu anlatan kitap aradan geçen 100 seneye rağmen hala aynı uçurumun mevcut olduğunu bize gösteriyor. Anadolu yine aynı korkuları, aynı cehaleti ve aynı çıkarcılığı taşıyor. Halbuki Anadolu gözü kara, korkusuz ve vatanı için canını vermez miydi? Romanın baş karakteri gibi bende bu konuda büyük bir yanılgıya düştüm. Aynı Türk toprakları içerisinde böyle bıçak gibi keskin bir ayrım ancak eğitimsizlik sayesinde mümkündür. Cehaletle savaşmanın düşmanla savaşmaktan çok daha zor olduğunu en derinde hissettim.
Kişisel gelişim kitapları okumaya başlamak istiyorsanız, eğer ilk defa iletişim üzerine bir kitap okuyorsanız ya da gerçekten bu konuda kendinizi eksik hissediyorsanız harika bir başlangıç yapmak üzerisiniz. Çünkü her başlık çeşitli olaylarlara açıklanmış(örnekler yerinde ve güzeldi), akıcı ve sizi her türlü kişi ile iletişiminiz konusunda belli bir noktaya getirecek bir kitap.
Ancak biraz olsun kendinizi geliştirmiş iseniz sizin için çok klasik ve bir o kadar da çoğu şeyin defalarca tekrar edildiği (hatta artık sonlara geldiğinizde aynı cümleleri tekrar tekrar okumamak için atlamak isteyeceğiniz) size çok fazla farkındalık yaratmayacak bir kitap.
Yine de genel hatlarıyla başarılı ve herkesin keyifle okuyacağı ve kendinden bir şeyler bulacağı tarza bir kitap ortaya çıkarmış Doğan Bey.
Çok büyük hevesle aldığım ancak hadi bitsin artık diye zorladığım bir kitap oldu. Kitaptaki bilgiler elbette çok kıymetli ancak üst düzey bir yönetici değilseniz ya da mesleğinizde çok büyük firmalara iş bağlamaya çalışmıyorsanız kitaptaki bilgileri günlük hayatta kullanacağınızı pek düşünmüyorum. İçerik daha çok “nasıl sunum yapılır?” odaklı. Yazarın “bundan sonraki ilk iş görüşmenizde bu kitaptaki bilgilerden faydalanabilirsiniz” gibi bir iddiası vardı ancak firmaların %95’i iş görüşmelerinde duygusal konuşmalar yaptığınız, istatistik grafikler kullandığınız, arada şakalaştığınız 18 dakikalık sunumlar istemiyor. Günlük yaşantından (ikili diyaloglar) uzak ancak kurumsal şirket yöneticileri için faydalı bir kitap olduğu düşüncesindeyim.
Kitabı okumak istememde 2 sebep vardı. Bunlardan ilki bir eğitim fakültesi öğrencisi olarak ileride öğrencilerimin ne gibi ailelerden gelip ne gibi travmalar yaşıyor olabileceğini farketmek ikinci gizli sebebi ise kendimin de zor bir ailede büyüdüğünü düşünmem. Kitap ana başlıklarla her kategoride aile zorluklarını çok güzel açıklamıştı. İlk yarısında hangi zorluklardan geçtiğinizi örnek hikayelerle farketmenizi sağlayıp ikinci yarısında tedavi yöntemlerinden bahseden bir kitap. ( bir kitap ile ne kadar tedavi olursa o kadar) Zaman zaman paylaşılan hayat hikayelerinde kendimden örneklere de rastladım. Ama zaten zannetmiyorum ki okuyan bir kişi kendinden parça bulmasın. Çünkü maalesef “ne var sanki bunda?” diye düşündüğümüz veya bize normal gelen bir cümle bir davranış bile toksik aile şiddeti kapsamına girebiliyor. Kademe kademe artan sözel şiddetle başlayıp cinsel şiddetle biten aile zorluklarında sanırım benim hislerim ilk kademelerde kalıyor. Bence bu kitabı ebeveyninden çocuğuna herkesin okuması gerekiyor. Çünkü ebeveyn toksikliğini farkında olmadığı sürece çocuğun çırpınması biraz havada kalıyor. Bu tarz problemlerin çözümü karşılıklı farkındalık olmalı. Hikayelerle desteklenmiş, açıklayıcı, neden-sonuç odaklı bir
psikoloji kitabı olduğunu düşünüyorum.
