İrem Oğuz
@iremoguzz
Yaşayarak yazıyorum.
Lakin yazmam duygularıma ötenazi yapamamamdan değil...
7 Ocak
25 okur puanı
Haziran 2021 tarihinde katıldı
Turgenyev tarafından 1862'de yazılmış iki ana kahraman üzerinden devrin fikir çatışmalarını anlatan romandır. Okuduğum ilk klasiklerdendir, 15 yaşlarındayken isminden the godfather filmi tarzı bir beklentiyle okumaya başlamıştım umduğumu bulamasam da romanı beğenmiştim.
Arkadiy Nikolavîç Kirsanov ile Evgeny Vasiliç Bazarov ikilisinin ana karakterler olduğu romanda : Arkadiy neşeli, hayat dolu, kişisel ve toplumsal değerlere önem veren bir gençtir. Bazarov ise onun yakın arkadaşıdır, kendisi nihilisttir.Roman ikilinin başından geçenleri yalın bir dille anlatır.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Puan vermedi
Bir uyku kaçması neticesinde tekrar okuduğum roman.Lâkin insan 13 yaşında zaten etkilendiği, tesirinden uzun bir müddet kurtulamadığı, içinde geçen cümleleri ara ara sayıkladığı bir kitaptan 20 yaşında ciddi bir şekilde kaçınmalıymış ben geçenlerde bunu gördüm. bir kere kitap size elinizden bırakma imkanını hiçbir şekilde sunmuyor çünkü neler olacağını bilseniz de nasıl olacağını kestiremiyorsunuz. Raif bey ne demişti, maria neyi düşünerek gözlerini kırpmamıştı... bir insanın yarattığı yokluk, bir insanın yarattığı boşluk... Sabahattin Ali ve hayatıyla örtüştüğü konusunda gene bir yargıya varamadığım ki buna benim varabilmem de pek mümkün değil, özdeşleşmekten sakınılması gerekilen karakterlere sahip kendimi koruyamadığım kitap....
Puan vermedi
Aylardır başını tek okumaya fırsat bulduğum bir eser,iki kitabımdan sonra 2023 başında bu eseri bitireceğim.
İçeriğini okumayışıma rağmen başlangıcı yetiyor eseri sevmeme ;
"Zamanların en iyisiydi, zamanların en kötüsüydü, hem akıl çağıydı, hem aptallık, hem inanç devriydi, hem de kuşku, Aydınlık mevsimiydi, Karanlık mevsimiydi, hem umut baharı, hem de umutsuzluk kışıydı, hem her şeyimiz vardı, hem hiçbir şeyimiz yoktu..."
Livaneli 'yi Huzursuzluk kitabı ile tanıdım ve bir sonraki adımım
"Serenad" da yazar bir kadının sesiyle yazıyor kitabını. Son zamanlarda karşı cinsin ağzından yazılar yazmanın ne kadar zor olabileceğine ilişkin bir düşünce içerisindeyken bu kitabı okumam çok iyi oldu.
Kurgusu harika bir o kadar da tarih hakkında bilgilendirici bir eser olmuş,sonu beklediğim gibi bitmesede bu kitabı sevmeme engel olamadı tabii ki...
Ayrıca ne zaman daralsam
"Bu dünyada sana kötülük yapmak isteyenler insanlara gidecekler, ama unutma ki iyilik yapmak isteyenler de gidecekler. Kimi ruhunun yüreği karanlık, kimininki kulağıdır. Geceyle gündüz gibi! Dünyanın kötülerle dolu olduğunu düşünüp küsme, herkesin iyi olduğunu düşünüp hayali tehlikeye maruz kalması! Kendini koru ..., insanlara karşı kendini koru!"
Bölümünü açar tekrar tekrar okurum Kendi kendime..
İyi okurlar :)
Dünyanın tüm çocukları Pal sokağındandır. Çünkü Pal sokağı çocukları temizdir. Saftır. Diğer tüm dünyadaki çocuklar gibi. Bir parça merhamet, bir parça sevgi ve bir tutam dostluk neyimize yetmiyor o çocuklara yeterken? Bu kadar bencil olmayı nasıl becerebiliyoruz o çocuklar sevgilerini paylaşırken? Acaba bizde hala saf mıyız? Boka gibi arkadaşımızı sabaha kadar bekler miyiz evinin önünde ya da sevmediğiniz birini düşmanınız olsa dahi sırf cesaretinden dolayı tebrik eder miyiz? Biz belki yapmayız ama çocuklar yapar. Cidden bizden daha cesur ve daha temizler. Bu kitap çocukluğa özlem büyümeye de hafiften bir öfke taşıttı bana. Yaşlılık da ne olacağı bilinmez ama. Son durak sanırım dostlarınız ve sevdiklerinizle geçirdiğiniz hatıralar. Onların kıymetini de hatırlattığı için bu kitaba sonsuz teşekkürler…
