İrem
@iremslibrary
Ben düşündükçe var dünya, ben yok o da yok / Ömer Hayyam
Öğrenci
Bursa
118 okur puanı
Mart 2018 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
"Annesinin nasır dolu, kurak toprak gibi çatlak elleri aklına geldi; bu ellerle sırtını kaşıtırdı ona, ooh aşağıya derken, gözünün birini kapatır –sahi bir zamanlar gözleri vardı–, her seferinde sırtını buz gibi eden o nasırlı elleri minnetle öperdi. Leon annesinin öldüğüne ilk kez şükretti.
“Yaşasaydı, bu kadar uzun bir süre onu görmemeye dayanamazdım” dedi ve birden sırıttı:
“Zaten sırtımı da kaşıyan yok."
Kör Leon
Reklam
Çocuğu bir köpeği eğitir gibi eğitiriz. Çocuğa bizim ona kızabileceğimizi ama onun bize kızamayacağını, bizim onu elestirebileceğimizi ama onun bizi eleştiremeyeceğini, bizim ona müdahale edebileceğimizi ama onun bize müdahale edemeyeceğini, evde, okulda, her yerde yalnızca bizim kurallarımıza uygun şekilde yaşayabileceğini öğretiriz. Zihnimizde tasarladığımız şekle uymadığı anda çocuğu bizi üzmekle suçlarız. Dört yandan herkesin çocuğa “Öyle yapma ama, bak,anneni/ babanı/öğretmenini üzüyorsun,” dediğini duyarım. Halbuki kendisi üzgün olmayan hiçbir çocuk anne-babasını, öğretmenini, bizim bakışımızla söylersek “bir büyüğünü” üzmez. “Anneni üzüyorsun” dediğimiz her durum için, çocuğun neden üzgün olduğuna bakmalı. Çocuğun hislerini hiçe saymayı o kadar kanıksamış haldeyiz ki. Çocuk da hisleriyle bağ kuramadan,gerçek hislerinin ne olduğunu bile bilemeden, onları bastırmayı ve yok saymayı öğrenerek büyüyor.
“Gözlerim değil de, kulaklarım olsaydı onlar da,
Sendeki iç güzelliği, görünmeyeni severdi;
Sağır olsaydım, sendeki o dış güzellikler var ya,
Duyuları olan her uzvum harekete geçerdi.
Duymak için, görmek için olmasa hiç göz ve kulak,
Yine de severdim seni ellerimle dokunarak.
“De ki silinip gitmişti benden dokunuş duygusu:
Ne görmek, ne işitmek, ne de okşamak - kala kala
Artık bende kalmıştı sadece koklama duyusu -
Yine de onunla seni severdim tüm varlığımla,
Çünkü senin enfes yüzünün imbiğinden geliyor
Itırlı soluğun: Onu koklamak aşkı besliyor.
“Ama tat alma duyusuna enfes bir şölensin sen,
Öbür dört duyu için de bakıcı, besleyicisin;
Hepsi istemez mi sürsün diye sonsuza dek şölen
Ve şüphe kapıyı iki kez üst üste kilitlesin?
