Şüphesiz böyle bir duvarın hakkından gelmeye gücüm yetmezse boşu boşuna yırtınacak değilim, ama karşımda gücümün yetmediği bir taş duvar var diye büsbütün boyun eğmeye de razı olamam.
Fakat insan hercai, bir dalda durmaz bir yaratıktır ve belki de satranç oyuncuları gibi gayeyi değil, gayeye giden yolu sever. Kim bilir belki de insanların yeryüzünde ulaşmaya çalıştığı tek gaye, bu gayeye ulaşma yolundaki daimi çaba, başka bir deyişle hayatın ta kendisidir.
Biz insanevlatları, yaratımın zirvesi olduğumuza, yenilmezliğimize, çözemeyeceğimiz hiçbir şey olmayacağına inanarak doğuyoruz. Ancak kaçınılmaz bir şekilde öldüğümüzde bütün inançlarımız da parçalanıyor.