irem.
@iremuz1
baibü | tarih
34 okur puanı
Ocak 2022 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
ÖĞRETMEN HAKKI!
Öğretmen hakkı, biz de, çok gözetilen bir hak olduğu için, öğrenciler, öğretmenlerini döver, vururlar…
Reklam
İnsanın sevdiği, kıymetli bir şeyini kuyuda bırakıp sonra da unutması acaba neyin işaretiydi?
6 ŞubatDüşünce
Tarih 28 Ocak 2023’ü gösteriyordu. Bir anda Doğu turu yapma hayalimi gerçekleştirecek bir programa katılmaya hak kazanmıştım. Bir mutlulukla arkadaşımla Diyarbakır bileti aldık ve güle eğlene yolları aştık. Diyarbakır’ın kültürü, tarihi dokusu ve insanları duyduğumdan daha muhteşemdi. Buralara kadar gelmişken Mardin, Şanlıurfa ve Gaziantep’e uğramamak ayıp olurdu. Program sona erdikten sonra kendi kendime gezdim, gördüm. Yakın bir tanıdığımı da görme niyetiyle Gaziantep’e bir heyecanla gittim. Tarihler 5 Şubat’tı. Kış mevsimi olduğundan gittiğim yerlerden pek bir şey anlamayarak tandığımın evine gittim. Planımda 7 Şubatta ailemin yanına dönme fikri varken bir anda korku hissine kapılmıştım. Aslında bir an önce dönmek istiyordum. Neyse sabah olsun bakalım ona göre karar veririm diyerek kapadım gözlerimi. Uyku bir türlü gelmiyor ve yalnızlık hissi bürüyordu. Aslında hissetmiştim bir şeylerin olacağını. Gece saat 04.17 de yaşadığımız o küçük kıyamet de doğruladı. Gözlerimi açtığımda bembeyaz bir gökyüzüyle karşılaştım. O bir dakikalık facia arasında benim düşüncem” ailem adresimi bilmiyor, tekim, rabbim sen yalnızlara yardım edersin” cümlesini sayıkladım. Aslında sarsılma benim beynimde oluyordu. Sarsıntı bitmişti ama asıl sınav şimdi başlıyordu. Çok şükür ki rabbime beni yalnız bırakmadı. Aslında ben depremden değil de yalnız kalmamdan korkumu atlatamadığımı zar zor itiraf ettim kendime. Eminim aynı durumu bir çok kişi de yaşadı. Depremden sonra da üç gün boyunca Gaziantep’de kaldım. Anlatılamayacak şeyler yaşadım ve yaşadık. Bir çok aile, kavuşamamış sevgiler yarım kaldı. İki gün önce gülüp eğlendiğim arkadaşımı kaybedince anladım 11 ili kapsadığını…Evet, hayat devam ediyor öyle ya da böyle. Yaşım 20 fakat yaşadıklarımın yaşı veya sınırı yok. Hayat bize her iyi şeyler
Göğe çıkıp yıldızların ışıltısına ulaşmak yerine, şimdi üzerinde uyuduğumuz toprağın içine girmeyi hayal etmemiz doğru muydu?
Reklam