i
@irisoclock
Şu anda okuduğu kitap
"o andan itibaren onun hatırasına kayıtsız kaldım. ölmüşse, beni artık ilgilendirmiyordu. öldükten sonra insanların beni unutacağını nasıl çok iyi anlıyorsam, bunu da öyle doğal buluyordum. benimle ne işleri olurdu artık. bu fikri kabullenmenin acı olduğunu bile söyleyemezdim."
Sayfa 104 - bay meursault
Reklam
"anne sık sık, insan hiçbir zaman tamamıyla mutsuz olmaz derdi. gökyüzü renklenip hücremden içeri yeni bir gün süzülüverince ona hak veriyordum. çünkü pekâlâ ayak sesleri de duyabilirdim ve kalbim yerinden fırlayabilirdi. en ufak bir tıkırtıyla kendimi kapıya atıyor olsam da, kulağımı tahta kapıya yapıştırıp dinlediğimde, bir köpeğin boğuk hırlamasına ne kadar benzediğini fark ettiğim kendi soluğumu duyunca korkup dehşet içinde bekliyor olsam da, kalbim yerinden fırlamıyordu ve yirmi dört saat daha kazanmış oluyordum."
Sayfa 102 - bay meursault
